Χ. Παπαχαραλάμπους, Φυσιοκρατία και κανονιστικό πρόταγμα, 2003


Χ. Παπαχαραλάμπους, Φυσιοκρατία και κανονιστικό πρόταγμα, 2003

Στη μονογραφία αυτή εξετάζονται η αιτιότητα και ο αντικειμενικός καταλογισμός ως θεμέλιοι άξονες της γενικής περί αδικήματος θεωρίας, ως αντικειμένου της φιλοσοφίας, της θεωρίας και της ιστορίας του δικαίου. Αναλύονται τα δομικά στοιχεία του αδικήματος, οι θεωρίες περί αιτιότητας και η προβληματική της κανονιστικής αυτοτέλειας του αντικειμενικού καταλογισμού του αδικήματος. Ο συγγραφέας προκρίνει τη θεσμολειτουργική-συστημική θεωρία περί «υπολόγου» ως προσφορότερη θεωρία αντικειμενικού καταλογισμού. Ιδιαίτερο βάρος αποδίδεται στη (δικαιο)φιλοσοφική θεμελίωση του κανονιστικού αυτού προτάγματος μέσω της συγκριτικής εξέτασης ευρύτερων σχηματισμών του σύγχρονου φιλοσοφικού λόγου.

Edition info

Title
Φυσιοκρατία και κανονιστικό πρόταγμα
Αιτιότητα και αντικειμενικός καταλογισμός ως θεμέλια της γενικής θεωρίας του αδικήματος
© 2003
Author
ISBN
978-960-301-797-3
Pages
249
Price
€ 24.00
In stock

Table of contents   +

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Α. Η ΕΥΘΥΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΔΙΚΗΜΑ

1. Το κρίσιμο ερώτημα: Αιτία και άδικο ή άδικη αιτία;

2. Ο καταλογισμός της αδικηματικής ευθύνης: δικαιοϊστορική αποτύπωση των εννοιολογικών του διαφορισμών

3. Το προσωπικό άδικο ως ζήτημα καταλογισμού. Αναγκαίες διαστολές εννοιών

Β. ΑΙΤΙΟΤΗΤΑ. ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ

1. Η ισοδυναμία των όρων ως εξωδικαιική αναγκαία αιτιότητα

2. Οι βελτιώσεις της αρχής της ισοδυναμίας

α. “Συγκεκριμένο” αποτέλεσμα;

β. Ο νομοτελής όρος

3. Η θεωρία της πρόσφορης αιτίας

α. Διακοπή και υπερκέραση της αιτιώδους διαδρομής

β. Στατιστικό έρεισμα του καταλογισμού και αναγωγιμότητα της επιμέλειας στη “γνώση”

γ. Η προσφορότητα ως “υβρίδιον” μεταξύ αιτιότητας και αντι-κειμενικού καταλογισμού

4. Η νομικώς διαφέρουσα αιτιότης. Ένα ακόμη βήμα προς τον αντικειμενικό καταλογισμό

Γ. Ο (ΑΜΙΓΗΣ) ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

1. Έννοια και γενικές διακρίσεις

2. Διαστολή κινδυνώδους και ηνιοχήσιμης συμπεριφοράς

3. Σχέση αντικειμενικού καταλογισμού και αρχής της επιείκειας

Δ. ΟΙ ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΥ

1. Η “νόμιμη εναλλακτική συμπεριφορά” ως νόθος σύμμειξη αιτιότητας και καταλογισμού

2. Η “επίταση” του κινδύνου. Αφηρημένη αξιολογική υπέρβαση της αιτιότητας

3. Ο προστατευτικός σκοπός του νόμου. Αμιγής (μη λειτουργι-στική) κανονιστικότητα

Ε. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ “ΥΠΟΛΟΓΟΣ”; Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ JAKOBS

1. Οι θέσεις: Λειτουργιστική κατανόηση του “κανονιστικού” - Είδη “αρμοδιότητας” - Κοινωνικοί ρόλοι

2. Ο κίνδυνος του αναγωγισμού

ΣΤ. Η ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΟΚΡΑΤΩΝ. ΤΟ ΓΕΝΕΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΙΤΙΑΚΗΣ ΕΞΗΓΗΣΗΣ

1. Οι θέσεις: “Ασθενής” αναλυτικός εμπειρισμός - Διήκουσα σύνδεση - Ποσοτικοποίηση/ εξατομικευσιμότητα του κατα-λογιστέου αποτελέσματος

2. Τα όρια της γενετικής εξήγησης. Ιδίως, το “μυστήριον” της παραλείψεως

Ζ. ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΣΜΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΣΥΝΕ-ΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΟΚΡΑΤΙΚΗΣ Ή “ΑΞΙΟΛΟΓΙΚΗΣ” ΔΙΑ-ΒΡΩΣΗΣ

Η. Η ΜΕΤΑΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΙΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΒΑΣΗ ΣΕ ΕΣΧΑΤΟ ΟΡΙΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΥ

Θ. Η ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΟΓΙ-ΣΜΟΥ ΘΕΩΡΙΩΝ ΣΕ ΣΥΝΟΛΙΚΟΤΕΡΕΣ ΔΟΜΕΣ ΛΟΓΟΥ. Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ

1. Ο γνωσεοθεωρητικός δυϊσμός και ο συντακτικοκεντρικός λό-γος

α. Η διάκριση υποκειμένου και αντικειμένου της γνώσης

β. Αιτιακός νόμος και επαγωγική γενίκευση, ένα άλυτο γιά τον δυϊσμό πρόβλημα

γ. Εμμονή στη σύνταξη και συντακτική υπόταξη της σημασιο-λογίας

2. Η υπερβατολογική “εξάχνωση” του δυϊσμού και η ανάδειξη της σημασίας

α. Η καντιανή εστίαση στο υποκείμενο του Λόγου

β. Η ταυτιστική “έκπτωση” του υποκειμενοκεντρισμού. Το μοντέλο DN, το πρόβλημα της πιθανολόγησης και η φυσι-καλιστική “διέξοδος”

γ. Το αξιοθετικό έλλειμμα της “αντικειμενικότητας” του ε-μπειρισμού

δ. Η αξιοθεωρητική αναβάθμιση του λόγου του υποκειμένου

3. Κοινωνική πλαισίωση του υποκειμένου και ανάδειξη της πραγματολογικής παραμέτρου

α. Η “νόθος” υπερβατολογική θεματοποίηση του κοινωνιο-γλωσσικού πλέγματος

β. Ουσιαστικοποίηση και εμβάθυνση του κοινωνιοκεντρικού ενδοκοσμισμού

γ. Διχασμένο ενδοκοσμικό Εγώ και δικαιικό νόημα. Πραγμα-τιστικός υποκειμενισμός;

4. Συστημική επανεστίαση του πραγματολογικού ορίζοντα στο θεσμό

α. Ενδεχομενικότητα, αυτοαναφορά, διαμεσολάβηση

β. Οι όψεις της θεσμικής αντικειμενικότητας: το πρόσωπο και ο ρόλος

γ. Θεσμοκεντρισμός και δικαιικές αρχές. Υπόλογο πρόσωπο και “εχθρός”

Ι. Η ΜΕΤΑΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ: ΕΝΑ “ΠΑΙΓΝΙΩΔΕΣ” ΜΕΛ-ΛΟΝ;

α. Αποδόμηση: Ο αισθητικότροπος λόγος της διαφοράς

β. Ένα υποδειγματικό πεδίο προβληματισμού: Η δικαιική τι-θάσευση της σύγχρονης κοινωνίας κινδύνων

γ. Αιτία, νόημα, συμβάν. Από το Λόγο στο Σώμα και το Χάος

δ. Αποδόμηση και συστημική θεώρηση. Συγκλίσεις και δια-φορές

ε. Το όριο του συστημικού λόγου

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Content type

Categories

Add to cartAdd to cart Add to wishlistAdd to wishlist

Related editions

Μ. Αρχιμανδρίτου, Ο λύκος και ο νόμος, 2015
Η απόδοση σε έναν άνθρωπο του χαρακτηρισμού «είσαι λύκος» και ο στιγματισμός του ως θηρίου αποτελεί στις αρχαϊκές αφηγήσεις το αποτέλεσμα μίας κυρωτικής δράσης για μία πράξη...
Μ. Αρχιμανδρίτου, Η τιμωρία του Τειρεσία, 2008
Η ποιητική επεξεργασία του μυθολογικού θέματος της τιμωρίας του Τειρεσία από τον Καλλίμαχο αποτελεί την αφορμή για μια θεωρητική επεξεργασία των επιμέρους ζητημάτων που...
A. Sykiotou, Crime policy in a Globalized World, 2022
This work is based on the translation from french of the book published in January 2019 (La politique criminelle sur le fil, Paris: Institut de Recherche Juridique de la...
Ι. Άγγλος/Ε. Αντωνόπουλος/Χ. Αυγερινού..., Σὺ καὶ δικαστὴς ἄριστος, 2022
Η παρούσα έκδοση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Γεωργίου Χ. Παναγιωτόπουλου (1944-2020), ο οποίος υπήρξε ένας δικαστής από τους πιο σημαντικούς της γενιάς του και διετέλεσε...