Ι. Σπυριδάκης, Εγχειρίδιο Αστικού Δικαίου - Κληρονομικό Δίκαιο, τόμ. 5, 2026

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Πρόλογος Τόμου

Ι. Το πέμπτο βιβλίο του ΑΚ

1. Περιεχόμενο

2. Ιστορική καταγωγή. – Εξέλιξη (2.1. Ιστορική καταγωγή. 2.2. Εξέλιξη)

3. Έννοια Κληρονομικού Δικαίου

4. Η λειτουργική σημασία του ΚληρΔ (4.1. Γενικά. 4.2. Η συνέχιση των περιουσιακών σχέσεων. 4.3. Η επιλογή του προσώπου του κληρονόμου. 4.4. Άλλοι σκοποί. 4.5. Η λειτουργική σημασία του ΚληρΔ)

5. Συγκρουόμενα συμφέροντα και γενικές αρχές του ΚληρΔ (5.1. Τα συγκρουόμενα συμφέροντα. 5.2. Οι γενικές αρχές του ΚληρΔ)

6. Φύση των κανόνων του ΚληρΔ

ΙΙ. Η κληρονομική διαδοχή (γενικά)

7. Έννοια κληρονομικής διαδοχής (7.1. Έννοια. 7.2. Χαρακτηριστικά της κληρονομικής διαδοχής. 7.3. Κληρονομική διαδοχή σε στενή, ευρεία και ευρύτατη έννοια. - Οιονεί κληρονομική διαδοχή. 7.4. Κληρονομική διαδοχή και κτήση αιτία θανάτου)

8. Είδη της κληρονομικής διαδοχής (8.1. Οι λόγοι της κληρονομικής διαδοχής. 8.2. Είδη της κληρονομικής διαδοχής. 8.3. Στο παλαιό δίκαιο η κληρονομική σύμβαση δεν αποτελούσε λόγο κληρονομικής διαδοχής)

Είδη της κληρονομικής διαδοχής (8.1. Οι λόγοι της κληρονομικής διαδοχής. 8.2. Είδη της κληρονομικής διαδοχής. 8.3. Στο παλαιό δίκαιο η κληρονομική σύμβαση δεν αποτελούσε λόγο κληρονομικής διαδοχής)

9. Τα υποκείμενα της κληρονομικής διαδοχής (9.1. Γενικά. 9.2. Ο κληρονομούμενος. 9.3. Ο κληρονόμος)

10. Το αντικείμενο της κληρονομικής διαδοχής (10.1. Γενικά. 10.2. Κανόνας το κληρονομητό των περιουσιακών και το ακληρο­νόμητο των προσωπικών σχέσεων του κληρονομουμένου.10.3. Περιπτωσιολογία κληρονομητών και ακληρονόμητων σχέ­σεων. 10.4. Αυτονομία της ιδιωτικής βουλήσεως και κληρονομητό ή α­κληρονόμητο των σχέσεων. 10.5. Το πτώμα του κληρονομουμένου, κατά την κρατούσα και ορθή γνώμη, δεν αποτελεί στοιχείο της κληρονομίας. 10.6. Κληρονομία και σχέσεις «εξ ιδίου δικαίου», που δημιουρ­γούνται στο πρόσωπο των κληρονόμων ή τρίτων με το θάνατο του κληρονομουμένου)

11. Το κληρονομικό δικαίωμα

ΙΙΙ. Κληρονομική διαδοχή από διάταξη τελευταίας βούλησης

Α. Γενικά

12. Η ελευθερία του διατιθέναι και οι περιορισμοί της

13. Η προτεραιότητα της κληρονομικής διαδοχής από διάταξη τελευταίας βούλησης

14. Δυνατότητα συνυπάρξεως (συρροής), κληρονομικής διαδοχής από διάταξη τελευταίας βούλησης, εξ αδιαθέτου και αναγκαστικής

15. Η συχνότητα της κληρονομικής διαδοχής από διάταξη τελευταίας βούλησης

16. Έννοια και περιεχόμενο διατάξεως τελευταίας βουλήσεως (16.1. Έννοια και περιεχόμενο διαθήκης. 16.1.1. Διαθήκη λέγεται η μονομερής δικαιοπραξία, με την οποία ο δικαιοπρακτών («διαθέτης») ρυθμίζει θέματα της κληρο­νομικής του διαδοχής ή και ορισμένες οικογενειακές του σχέ­σεις. 16.1.2. Ορολογικά. Υπό το αρχικό κείμενο του ΑΚ (και τη νομική ορολογία) οι όροι «διαθήκη», «διάταξη τελευταίας βουλήσεως», «τελευταία διάτα­ξη», (τελευταία βούληση» ήσαν συνήθως ταυτόσημοι. 16.1.3. Στοιχεία της έννοιας της διαθήκης.16.1.4. Περιεχόμενο της διαθήκης (γενικά). 16.2. Έννοια και περιεχόμενο κληρονομικής συμβάσεως αιτία θανάτου. 16.2.1. Έννοια.16.2.2. Ορολογικά. 16.2.3. Στοιχεία της έννοιας της κληρονομικής συμβάσεως αιτία θανάτου 16.2.4. Περιεχόμενο της κληρονομικής συμβάσεως αιτία θανάτου)

Β. Η (αν)ικανότητα για δήλωση διατάξεως τελευταίας βούλησης

α. Η ανικανότητα για σύνταξη διαθήκης

i. Γενικά

17. Η ειδική ρύθμιση της (αν)ικανότητας για σύνταξη διαθήκης

18. Ο κανόνας

19. Κατηγορίες ανικανότητας για σύνταξη διαθήκης

20. Βάρος αποδείξεως της (αν)ικανότητας για σύνταξη διαθήκης

21. Χρόνος, κατά τον οποίο πρέπει να υπάρχει η ικανότητα

22. Συνέπεια της ανικανότητας για σύνταξη διαθήκης

ii. Περιπτώσεις ολικής (απόλυτης, πλήρους) ανικανότητας

23. Γενικά

24. Οι ανήλικοι που δεν συμπλήρωσαν το 16ο έτος της ηλικίας τους

25. Οι δικαστικά συμπαραστατούμενοι (25.1. Γενικά.25.2. Έναρξη ανικανότητας. 25.3. Διάρκεια ανικανότητας.25.4. Ειδικά θέματα)

26. Ειδικότερα οι άσωτοι

27. Όσοι κατά το χρόνο συντάξεως της διαθήκης δεν έχουν συνείδηση των πράξεών τους ή βρίσκονται σε ψυχική ή διανοητική διαταραχή που περιορίζει αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησής τους

iii. Περιπτώσεις μερικής (περιορισμένης) ανικανότητας

28. Γενικά

29. Οι ανήλικοι που συμπλήρωσαν το 18ο έτος (αρχικό δίκαιο)

30. Οι ανήλικοι και όσοι δεν μπορούν να διαβάζουν χειρόγραφα

31. Οι άλαλοι ή κωφάλαλοι που μπορούν να γράψουν

32. Δικαιοπρακτική ανικανότητα ή περιορισμός ως προς τον τύπο;

iv. Περιπτώσεις πραγματικής ανικανότητας

33. Έννοια και διακρίσεις

ν. Ανικανότητα αρχιερέων και μοναχών

33α. Η ρύθμιση

β. Ανικανότητα για σύναψη κληρονομικής συμβάσεως

34. Η ρύθμιση

Γ. Σύνταξη της διαθήκης, τα είδη (ο τύπος) των διαθηκών

i. Γενικά

35. Η τυπικότητα της διαθήκης

36. Σκοπός του τύπου

37. Μειονεκτήματα του τύπου

38. Το ερμηνευτικό πρόβλημα

39. Η αποκλειστικότητα των διατάξεων για τον τύπο των διαθηκών

40. Είδη των διαθηκών

41. Ισοτιμία των διάφορων ειδών διαθηκών

42. Ανασύσταση διαθήκης

ii. Ιδιόγραφη διαθήκη

43. Γενικά (43.1. Έννοια ιδιόγραφης διαθήκης. 43.2. Στοιχεία απαραίτητα για το (τυπικό) κύρος της ιδιόγραφης διαθήκης. 43.3. Κατάθεση της ιδιόγραφης διαθήκης σε συμβολαιογράφο. 43.4. Πλεονεκτήματα - μειονεκτήματα της ιδιόγραφης διαθήκης. 43.5. Γενική ερμηνευτική αρχή)

44. «Ιδιόχειρη» γραφή (44.1. Έννοια «ιδιόχειρης» γραφής. 44.2. Δικαιολογία της καθιερώσεως της ιδιόχειρης γραφής. 44.3. Η γραφική ύλη, η γλώσσα κλπ.44.4. Η εξωτερική μορφή. 44.5. Περισσότερα πρωτότυπα της ίδιας διαθήκης. 44.6. Διαγραφές, παρεγγραφές κλπ. 44.7. Για τις προσθήκες στη διαθήκη. 44.8. Διαθήκη με μερικά ιδιόχειρη και μερικά μη ιδιόχειρη γραφή)

45. Χρονολογία (45.1. Έννοια και στοιχεία της χρονολογίας. 45.2. Σημασία της χρονολογίας. 45.3. Θέση της χρονολογίας. 45.4. Πολλαπλή χρονολογία. 45.5. Ατελής χρονολογία. 45.6. Ανακριβής χρονολογία. 45.7. Ανύπαρκτη χρονολογία. 45.8. Έλλειψη χρονολογίας. 45.9. Η χρονολογία της διαθήκης «βεβαία»)

46. Υπογραφή (46.1. Στοιχεία της υπογραφής. 46.2. Σημασία της υπογραφής. 46.3. Ιδιόχειρο της υπογραφής. 46.4. Θέση της υπογραφής. 46.5. Έλλειψη της υπογραφής)

47. Προσθήκες στο (αρχικό) κείμενο της διαθήκης (47.1. Η ρύθμιση του ΑΚ. 47.2. Τα ερμηνευτικά προβλήματα και οι λύσεις τους. 47.2.1. Ποια η έννοια του όρου «προσθήκη»; 47.2.2. Υπάγονται στη ρύθμιση και προσθήκες που γράφηκαν στα διάστιχα; 47.2.3. Ποιες προσθήκες είναι «απλές»; 47.3. Συμπέρασμα)

48. Αποδεικτική δύναμη ιδιόγραφης διαθήκης (48.1. Γενικά. 48.2. Αποδεικτική δύναμη ιδιόγραφης διαθήκης που κηρύχθηκε «κυρία». 48.2.1. Η κήρυξη της ιδιόγραφης διαθήκης ως «κυρίας». 48.2.2. Συνέπεια της κηρύξεως ως «κυρίας»)

iii. Δημόσια διαθήκη

49. Έννοια

50. Πλεονεκτήματα - μειονεκτήματα

50.2. Ως μειονεκτήματα της δημόσιας διαθήκης αναφέρονται:

51. Τα «συμπράττοντα» πρόσωπα (51.1. Γενικά. 51.2. Ο συμβολαιογράφος. 51.3. Οι μάρτυρες είναι δύο ή δεύτερος συμβολαιογράφος και ένας μάρτυρας. 51.4. Ο δεύτερος συμβολαιογράφος επέχει θέση μάρτυρα)

52. Ο διαθέτης

53. Η σύνταξη της δημόσιας διαθήκης (53.1. Γενικά. 53.2. Όρκιση των μαρτύρων. 53.3. Δήλωση της θελήσεως του διαθέτη. 53.4. Η συμβολαιογραφική πράξη συντάσσεται σε ελληνική γλώσσα. 53.4.1. Περιεχόμενο της πράξεως. 53.4.2. Τμηματική σύνταξη της πράξεως. 53.4.3. Παράσταση των συμπραττόντων προσώπων. 53.4.4. Απαγόρευση παρουσίας τρίτων. 53.4.5. Το συμβολαιογραφικό έγγραφο τύπος συστατικός. 53.5. Ανάγνωση της πράξεως. 53.6. Υπογραφή της πράξεως)

54. Δημόσιες διαθήκες με πρόσθετες διατυπώσεις (54.1. Γενικά. 54.2. Δημόσια διαθήκη κωφού. 54.3. Δημόσια διαθήκη αγνοούντος την ελληνική γλώσσα)

55. Αποδεικτική δύναμη της δημόσιας διαθήκης

56. Η δημόσια διαθήκη εκτελεστός τίτλος

iv. Μυστική διαθήκη

57.Έννοια

58. Πλεονεκτήματα - μειονεκτήματα

59. Πρόσωπα που μετέχουν στην κατάρτιση της μυστικής διαθήκης

60. Η σύνταξη της μυστικής διαθήκης (60.1. Γενικά. 60.2. Το εγχειριζόμενο έγγραφο. 60.3. Εγχείριση του εγγράφου στο συμβολαιογράφο. 60.4. Σφράγιση του εγγράφου. 60.5. Σημείωση πάνω στο έγγραφο. 60.6. Η συμβολαιογραφική πράξη)

61. Τα στοιχεία της μυστικής διαθήκης

62. Ειδικές ρυθμίσεις

63. Μετατροπή μυστικής διαθήκης σε ιδιόγραφη

64. Αποδεικτική δύναμη της μυστικής διαθήκης

ν. Έκτακτες διαθήκες

65. Έννοια και σημασία της έκτακτης διαθήκης

66. Είδη έκτακτων διαθηκών (66.1. «Διαθήκη σε πλοίο». 66.2. «Διαθήκη σε εκστρατεία». 66.3. «Διαθήκη σε αποκλεισμό»)

67. Ιδιορρυθμίες της ρυθμίσεως (67.1. Οι διατυπώσεις για τη σύνταξη της έκτακτης διαθήκης. 67.2. Ιδιαίτερες υποχρεώσεις αυτού που συμπράττει στη σύνταξη της έκτακτης διαθήκης. 67.3. Χρονικό όριο ισχύος έκτακτης διαθήκης)

Δ. Ανάκληση της διαθήκης

68. Έννοια και διακρίσεις (68.1. Έννοια. 68.2. Ανάκληση διαθήκης και ελευθερία του διατιθέναι. 68.3. Διάκριση από συγyενείς έννοιες)

69. Προϋποθέσεις του κύρους της ανακλήσεως (69.1. Γενικά. 69.2. Ικανότητα για ανάκληση διαθήκης)

70. Τρόποι ανακλήσεως (70.1. Γενικά. 70.2. Γενικοί τρόποι ανακλήσεως. 70.2.1. Μεταγενέστερη διαθήκη. 70.2.2. Δήλωση σε συμβολαιογράφο. 70.2.3. Μεταγενέστερη κληρονομική σύμβαση. 70.3. Ειδικοί τρόποι ανακλήσεως. 70.3.1. Ανάκληση της ιδιόγραφης διαθήκης. 70.3.2. Ανάκληση της μυστικής διαθήκης. 70.3.3. Η ανάληψη της ιδιόγραφης διαθήκης)

71. Ανάκληση της ανακλήσεως (71.1. Γενικά. 71.2. Ανάκληση της ανακλήσεως κατά το άρθρο 1753 αρ. 1 ΑΚ. Β71.3. Ανάκληση της ανακλήσεως κατά το άρθρο 1753 αρ. 2 ΑΚ. 71.4. Ανάκληση της ανακλήσεως κατά το άρθρο 1754 ΑΚ)

Ε. Δημοσίευση της διαθήκης

72. Έννοια και πρακτική σημασία (72.1. Έννοια. 72.2. Πρακτική σημασία)

73. Ρύθμιση

74. Τι δημοσιεύεται

75. Εμφάνιση της διαθήκης στο συμβολαιογράφο (75.1. Η υποχρέωση εμφανίσεως. 75.2. Αρμόδιος συμβολαιογράφος στην περίπτωση της δημόσιας, της μυστικής και της έκτακτης διαθήκης)

76. Διαδικασία δημοσιεύσεως

77. Δημοσίευση από προξενική αρχή

78. «Μητρώο διαθηκών»

ΣΤ. Περιεχόμενο της διαθήκης

i. Γενικά

79. Επισκόπηση (79.1. Το περιεχόμενο της διαθήκης (γενικά). 79.2. Οι παροχές αιτία θανάτου)

ii. Εγκατάσταση κληρονόμου

80.Έννοια

81. Κανόνες του ΑΚ σχετικοί με την εγκατάσταση κληρονόμου (81.1. Γενικά. 81.2. Κατάλειψη ολόκληρης της περιουσίας ή ποσοστού της. 81.3. Κατάλειψη ειδικών αντικειμένων («εγκατάσταση επί δήλου ή από δήλου ή από ρητού πράγματος»). 81.4. Εγκατάσταση σε μέρος της κληρονομίας. 81.5. Εγκατάσrαση σε ποσοστά που υπερκαλύπτουν την κληρονο­μία.81.6. Αόριστη εγκατάσταση. 81.7. Εγκατάσταση περισσότερων προσώπων με προσδιορισμό και χωρίς προσδιορισμό των μερίδων. 81.8. Εγκατάσταση σε «κοινή μερίδα»)

82. Προσαύξηση (82.1. Έννοια, δικαιολογία, ρύθμιση. 82.2. Προϋποθέσεις της προσαυξήσεως. 82.3. Ειδικότερα η έκπτωση εγκαταστάτου. 82.4. Αποτελέσματα της προσαυξήσεως. 82.5. Η αρχική και η κατά προσαύξηση μερίδα ενιαία μερίδα ή ό­χι; 82.6. Προσαύξηση επί εγκαταστάσεως περισσοτέρων με αποκλεισμό της εξ αδιαθέτου διαδοχής. 82.7. Η προσαύξηση στην περίπτωση εγκατασrάσεως σε κοινή με­ρίδα. 82.8. Προσαύξηση σε περίπτωση συρροής διαδοχής εκ διαθήκης και εξ αδιαθέτου. 82.9. Αποκλεισμός της προσαυξήσεως από το διαθέτη. 82.10. Προσαύξηση και υποκατάσταση)

83. Υποκατάσταση κληρονόμου (83.1. Έννοια, ρύθμιση. 83.2. Δικαιολογία. 83.3. Είδη υποκαταστάσεως.83.4. Προϋποθέσεις της (εκούσιας) υποκαταστάσεως. 83.5. Νομική φύση της υποκαταστάσεως. 83.6. Συνέπειες της υποκαταστάσεως (γενικά). 83.7. Ειδικότερα η συνυποκατάσrαση ή παράλληλη υποκατάσrαση. 83.8. Ειδικότερα η πολύβαθμη ή διαδοχική υποκατάσrαση. 83.9. Ειδικότερα η αμοιβαία υποκατάσrαση. 83.10. Σχέση υποκαταστάσεως και προσαυξήσεως. 83.11. Νόμιμη υποκατάσταση)

84. Διαζευκτική εγκατάσταση

85. Αιρέσεις και προθεσμίες στη διαθήκη (85.1. Γενικά. 85.2. Η ακατάληπτη αίρεση. 85.3. Η αίρεση αγαμίας. 85.4. Η αίρεση χηρείας. 85.5. Η δελεαστική αίρεση. 85.6. Η παράνομη, ανήθικη, αντιφατική ή αδύνατη αναβλητική αί­ρεση. 85.7. Η λειτουργία της αναβλητικής αιρέσεως. 85.8. Η λειτουργία της διαλυτικής αιρέσεως. 85.9. Αίρεση για παράλειψη ή εξακολούθηση πράξεως για απροσ­διόριστο χρονικό διάστημα. 85.10. Πλασματική πλήρωση αιρέσεως)

86. Οι ρήτρες εκπτώσεως (86.1. Έννοια και μορφές εμφανίσεως. 86.2. Η λειτουργία της ρήτρας εκπτώσεως)

Ζ. Προϋποθέσεις εγκυρότητας του περιεχομένου διαθήκης

i. Γενικά

87. Επισκόπηση

ii. Περιπτωσιολογία

88. Η ασάφεια (αοριστία) της διατάξεως (88.1. Γενικά. 88.2. Η ρύθμιση του ΑΚ. 88.3. Διατάξεις ερμηνευτικές αοριστίας)

89. Διάσταση μεταξύ δηλώσεως και βουλήσεως (89.1. Είδη διαστάσεως. 89.2. Εκούσια διάσταση. 89.3. Η ακούσια διάσταση)

90. Αυθύπαρκτη βούληση του διαθέτη (90.1. Η ρύθμιση. 90.2. Εξαιρέσεις. 90.3. Ερμηνευτικά προβλήματα)

91. Τα ελαττώματα της βουλήσεως του διαθέτη (91.1. Γενικά. 91.2. Η πλάνη. 91.2.1. Η πλάνη ως προς τα παραγωγικά αίτια. 91.2.2. Η περίπτωση του άρθρου 1770 ΑΚ: Ακύρωση διατάξεως υπέρ του συζύγου ή του συμβίου. 91.2.3. Η περίπτωση του άρθρου 1771 ΑΚ: Παράλειψη νόμιμου μεριδούχου. 91.3. Η απάτη. 91.4. Η απειλή)

92. Αντίθεση στο νόμο ή τα χρηστά ήθη (92.1. Γενικά. 92.2. Η περίπτωση ΑΚ 1724)

Η. Η ακυρότητα και η ακυρωσία των διαθηκών

93. Γενικά

94. Η ακυρότητα των διαθηκών (94.1. Περιπτωσιολογία αρχικής και επιγενόμενης ακυρότητας. 94.2. Επιγενόμενη ακυρότητα και ανίσχυρο διαθήκης. 94.3. Ενέργεια ακυρότητας. 94.4. Η (συμβατική ή μονομερής) αναγνώριση της εγκυρότητας ή ακυρότητας διαθήκης. 94.5. Μετατροπή άκυρης διαθήκης)

95. Η ακυρωσία των διαθηκών (95.1. Λόγοι ακυρώσεως των διαθηκών είναι (όπως γενικότερα στις δικαιοπραξίες) η πλάνη, η απάτη και η απειλή. 95.2. Φύση του δικαιώματος ακυρώσεως. 95.3. Ενάγων - εναγόμενος. Δικαιούχος του δικαιώματος ακυρώσεως. 95.4. Απώλεια του δικαιώματος ακυρώσεως. 95.5. Ειδικότερα η απόσβεση του δικαιώματος ακυρώσεως. 95.6. Συνέπεια της ακυρώσεως)

Θ. Ερμηνεία των διαθηκών

96. Γενικά (96.1. Γενικά. 96.2. «Υποκειμενική» ερμηνεία: Αναζήτηση της πραγματικής θε­λήσεως του διαθέτη. 96.3. Ερμηνευτικές αρχές. 96.4. Ειδικοί ερμηνευτικοί κανόνες)

97. Ο σκοπός του διαθέτη και η ερμηνεία της διαθήκης

98. Ερμηνεία της διαθήκης σε περίπτωση μεταβολής των συνθηκών

99. Ερμηνεία διατάξεων τελευταίας βουλήσεως υπέρ κοινωφελών σκοπών

IV. Η εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή

Α. Έννοια και γενικές αρχές της εξ αδιαθέτου κληρονομικής διαδοχής

100. Έννοια και προϋποθέσεις της εξ αδιαθέτου κληρονομικής διαδοχής (100.1. Έννοια. 100.2. Προϋποθέσεις)

101. Βασικές αρχές της κληρονομικής διαδοχής εξ αδιαθέτου (101.1. Δικαιολογία της καθιερώσεως της εξ αδιαθέτου διαδοχής. 101.2. Οι βασικές αρχές της εξ αδιαθέτου διαδοχής. 101.2.1. Προστασία της συζυγικής οικογένειας και της συμβολαι­ογραφικά συμφωνημένης συμβιώσεως. 101.2.2. Προστασία των άλλων σrενών συγγενών. 101.2.3. Κληρονομικό δικαίωμα του συζύγου. 101.2.4. Κληρονομικό δικαίωμα του συζώντος σε ελεύθερη ένωση με τον κληρονομούμενο. 101.2.5. Κληρονομικό δικαίωμα του Κράτους. 101.2.6. Μέριμνα για το πρόσωπο που πρόσφερε φροντίδα στον κληρονομούμενο)

102. Το σύστημα των γενεών. «Ρίζα» (102.1. Περιγραφή του συστήματος των γενεών. 102.2 Η ρύθμιση της προτεραιότητας. 102.3. Έννοια «ρίζας». 102.4. Γραφική παράσταση του συστήματος των γενεών. 102.5. Γραφική παράσταση της ρίζας)

Β. Οι τάξεις της εξ αδιαθέτου διαδοχής

i. Γενικά

103. Επισκόπηση (103.1. Οι τάξεις της εξ αδιαθέτου κληρονομικής διαδοχής. 103.2. Διαδοχή τάξεων. 103.3. Διαδοχή κατά ρίζες. 103.4. Προσαύξηση στην εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή. 103.5. Σχέση διαδοχής τάξεων, διαδοχής κατά ρίζες και προσαυ­ξήσεως)

104. Αφηρημένη ή ενδεχόμενη ή σύγχρονη κλήση όλων των τάξεων των εξ αδιαθέτου κληρονόμων

ii. Η πρώτη τάξη

105. Ποιοι συγγενείς κληρονομούν στην πρώτη τάξη

106. Η κληρονομική μερίδα των συγγενών της πρώτης τάξεως

107. Αρχές που διέπουν την κληρονομική διαδοχή στην πρώτη τάξη (107.1. Κάθε κατιών αποκλείει από την κληρονομία τους δικούς του κατιόντες. 107.2. Οι κατιόντες πρώτου βαθμού (τέκνα) κληρονομούν κατά ι­σομοιρία. 107.3. Οι απώτεροι κατιόντες κληρονομούν κατά ρίζες.107.4. Προσαύξηση στους ομόρριζους. 107.5. Προσαύξηση σε όλους τους συγκληρονόμους. 107.6. Σχέση διαδοχής κατά ρίζες, προσαυξήσεως στους ομόρρι­ζους και προσαυξήσεως σε όλους τους συγκληρονόμους. 107.7. Το κατά προσαύξηση μέρος «θεωρείται ιδιαίτερη κληρονομική μερίδα ως προς τις κληροδοσίες, τον τρόπο και την υποχρέωση συνεισφοράς»)

108. Γραφική παράσταση της κληρονομικής διαδοχής στην πρώτη τάξη

iii. Η δεύτερη τάξη

109. Ποιοι συγγενείς κληρονομούν στη δεύτερη τάξη

110. Η κληρονομική μερίδα των συγγενών της δεύτερης. τάξεως

111. Αρχές που διέπουν την κληρονομική διαδοχή στη δεύτερη τάξη (111.1. Γονείς και αδελφοί κληρονομούν κατά ισομοιρία. 111.2. Προτεραιότητα αδελφών έναντι των τέκνων τους. 111.3. Προτεραιότητα τέκνων αδελφών έναντι των τέκνων τους. 111.4. Τα τέκνα και οι εγγονοί των αδελφών κληρονομούν κατά ρίζες. 111.5. Προσαύξηση στους ομόρριζους. 111.6. Προσαύξηση στους συγκληρονόμους. 111.7. Σχέση διαδοχής κατά ρίζες, προσαυξήσεως σrους ομόρρι­ζους και προσαυξήσεως σrους συγκληρονόμους. 111.8. Η ρύθμιση ΑΚ 1816)

iν. Η τρίτη τάξη

112. Μόνος κληρονόμος ο επιζών σύζυγος

v. Η τέταρτη τάξη

113. Κληρονόμοι συγγενείς. Το περιερχόμενο σ’ αυτούς μέρος της κληρονομίας (113.1. Ποιοι συγγενείς κληρονομούν στην τέταρτη τάξη. 113.2. Το περιερχόμενο στους συγγενείς της τέταρτης τάξεως μέρος της κληρονομίας)

114. Αρχές που διέπουν την κληρονομική διαδοχή στην τέταρτη τάξη (114.1. Προτεραιότητα πάππου και μάμμης. 114.2. Προτεραιότητα τέκνων πάππου και μάμμης έναντι εγγονών της ίδιας ρίζας. 114.3. Οι κατιόντες του πάππου και της μάμμης κληρονομούν κα­τά ρίζες. 114.4. Προσαύξηση στους ομόρριζους. 114.5. Προσαύξηση στους ομόγραμμους. 114.6. Προσαύξηση στους συγκληρονόμους. 114.7. Σχέση διαδοχής κατά ρίζες, προσαυξήσεως στους ομόρρι­ζους. 114.8. Η ρύθμιση ΑΚ 1816)

vi. Η πέμπτη τάξη

115. Η νέα ρύθμιση

116. Ερμηνευτική παρατήρηση

vii. Η έκτη τάξη

117. Το δημόσιο μόνος κληρονόμος στην έκτη τάξη

118. Ειδικά θέματα

119. Κληροδοσία υπέρ του παρασχόντος φροντίδα (119.1. Η ρύθμιση. 119.2. Ερμηνευτικές παρατηρήσεις)

viii Ειδικά θέματα

120. Το κληρονομικό δικαίωμα του συζύγου (120.1. Γενικά. 120.2. Ειδικές προϋποθέσεις κληρονομικού δικαιώματος επιζώ­ντος συζύγου. 120.3. Το εξαίρετο. 120.4. Μίσθια οικογενειακή στέγη. 120.5. Η ρύθμιση ΑΚ 1810 § 2 εδ. β’ και γ’. 120.6. Κληρονομικό δικαίωμα και συμμετοχή στα αποκτήματα)

121. Το κληρονομικό δικαίωμα του επιζώντος συμβίου (121.1. Γενικά. 121.2. Το περιερχόμενο στον σύμβιο ποσοστό. 121.3. Κληρονομικό δικαίωμα και συμμετοχή στα αποκτήματα. 121.4. Μίσθια οικογενειακή στέγη. 121.5. Εξαίρετο. 121.6. Η περίπτωση ΑΚ 1812)

122. Το κληρονομικό δικαίωμα των ετεροθαλών αδελφών (122.1. Ετεροθαλείς και αμφιθαλείς αδελφοί, περιπτωσιολογία. 122.2. Η ΑΚ 1809 § 3. 122.3. Τα προβλήματα. 122.4. Ο υπολογισμός. 122.5. Ετεροθαλείς και γονείς μόνοι συγκληρονόμοι. 122.6. Προσαύξηση σε συγκληρονόμους. 122.7. Προσαύξηση σε ομόρριζους. 122.8. Η ΑΚ 1809 § 3 εδ. β ‘)

123. Το κληρονομικό δικαίωμα στις περιπτώσεις πολλαπλής συγγένειας (123.1. Γενικά. 123.2. Περιπτωσιολογία - Παραδείγματα)

V. Νόμιμη μοίρα

i. Γενικά

124. Έννοια, φύση και λειτουργία της νόμιμης μοίρας (124.1. Έννοια. 124.2. Συρροή αναγκασrικής διαδοχής με διαδοχή εκ διαθήκης και διαδοχή εξ αδιαθέτου. 124.3. Δικαιολογία της αναγκαστικής διαδοχής. 124.4. Φύση του δικαιώματος του νόμιμου μεριδούχου. 124.5. Η ρύθμιση της αναγκαστικής διαδοχής)

125. Αρχές που διέπουν την αναγκαστική κληροδοτική διαδοχή

126. Προϋποθέσεις της αναγκαστικής διαδοχής

ii. Οι αναγκαίοι κληρονόμοι (νόμιμοι) μεριδούχοι

127. Γενικά

128. Οι τάξεις της αναγκαστικής διαδοχής (128.1. Οι δύο τάξεις. 128.2. Η διαδοχή κατά ρίζες στη νόμιμη μοίρα. 128.3. Η διαδοχή τάξεων στη νόμιμη μοίρα ρυθμίζεται από το άρ­θρο 1822 ΑΚ. 128.4. Ειδικότερα η παραίτηση από τη νόμιμη μοίρα)

iii. Ο υπολογισμός της νόμιμης μοίρας

129. Το ποσοστό της νόμιμης μοίρας (129.1. Η ΑΚ 1825. 129.2. Προσδιορισμός της υποθετικής εξ αδιαθέτου μερίδας γενι­κά. 129.3. Προβλήματα. 129.4. Παλαιό δίκαιο. ‘Εκταση εφαρμογής της ΑΚ 1830. 129.5. Προσαύξηση υπό το παλαιό δίκαιο. 129.6. Κριτικές παρατηρήσεις. 129.7. Ισχύον δίκαιο)

130. Ο προσδιορισμός της κληρονομίας (130.1. Γενικά. 130.2. Πραγματική κληρονομία. 130.3. Η πλασματική κληρονομία)

131. Ο υπολογισμός της νόμιμης μοίρας (131.1. Γενικά. 131.2. Ο υπολογισμός της νόμιμης μοίρας, όταν δεν υπάρχουν προσθετέες παροχές. 131.3. Ο υπολογισμός της νόμιμης μοίρας, όταν υπάρχουν προ­σθετέες παροχές. 131.4. Υπολογισμός της νόμιμης μοίρας σε περίπτωση καταλογι­στέων παροχών και σε περίπτωση συνεισφοράς)

132. Νόμιμη μοίρα και συζυγικό εξαίρετο ή αντικείμενα του άρθρου 1816 (132.1. Η ΑΚ 1827 § 3. 132.2. Ο μη συνυπολογισμός του συζυγικού εξαιρέτου και ο καθο­ρισμός της νόμιμης μοίρας του γονέα. 132.3. Ερμηνευτικά προβλήματα. 132.4. Η ΑΚ 1827 § 3 εδ. β)

iv. Κατάλειψη της νόμιμης μοίρας

133. Γενικά

134. Εγκατάσταση του νόμιμου μεριδούχου ως κληρονόμου (134.1. Εγκατάσταση σε ποσοστό της κληρονομίας. 134.2. Η εγκατάσταση σε δήλο πράγμα)

135. Κατάλειψη κληροδοσίας υπέρ του μεριδούχου

136. «Κατάλειψη» (κάλυψη) της νόμιμης μοίρας με καταλογιστέες παροχές (136.1. Γενικά. 136.2. Ποιες είναι οι καταλογισrέες παροχές. 136.3. Υπολογισμός της αξίας των καταλογιστέων παροχών. 136.4. Πώς γίνεται ο καταλογισμός. 136.5. Ο καταλογισμός σε περίπτωση εκπτώσεως του κατιόντος που πήρε την καταλογιστέα παροχή. 136.6. Καταλογιστέες παροχές και συνεισφορά)

137. Κατάλειψη της νόμιμης μοίρας με δωρεά αιτία θανάτου ή με τρόπο

ν. Περιορισμοί της νόμιμης μοίρας

138. Γενικά (138.1. Η αρχή της ακεραιότητας της νόμιμης μοίρας και οι παρα­βιάσεις της. 138.2. Κύρος της διαθήκης που παραβιάζει την αρχή της α­κεραιότητας της νόμιμης μοίρας)

139. Ειδικότερα οι περιορισμοί της νόμιμης μοίρας (139.1. Η ρύθμιση ΑΚ 1825. 139.2. Ποιοι περιορισμοί υπάγονται στη διάταξη ΑΚ 1825. 139.3. Τύχη των περιορισμών. 139.4. Ειδικότερα η περίπτωση της «σοκίνειας ρήτρας» (cautela Socini))

vi. Προστασία της νόμιμης μοίρας

140. Οι προσβολές της νόμιμης μοίρας (140.1. Προσβολές από τον κληρονομούμενο. 140.2. Προσβολές από τρίτους)

141. Η αξίωση του μεριδούχου κατά του κληρονόμου (141.1. Η ΑΚ 1820. 141.2. Ερμηνευτικές παρατηρήσεις)

142. Προστασία του νόμιμου μεριδούχου κατά των αιτία θανάτου πράξεων του κληρονομουμένου

143. Προστασία του νόμιμου μεριδούχου κατά των εν ζωή χαριστικών πράξεων του κληρονομουμένου (μέμψη άστοργης δωρεάς) (143.1. Γενικά. 143.2. Προϋποθέσεις της μέμψεως. 143.3. Η αγωγή. 143.4. Αποτελέσματα της μέμψεως. 143.5. Άμυνα του δωρεοδόχου. 143.6. Παραδείγματα)

vii. Η στέρηση της νόμιμης μοίρας (αποκλήρωση)

144. Γενικά (144.1. Αποκλήρωση σε ευρεία έννοια. 144.2. Αποκλήρωση σε στενή έννοια. 144.3. Η αποκλήρωση αποκλείει την επαγωγή της κληρονομίας)

145. Η αποκλήρωση σε στενή έννοια (145.1. Γενικά. 145.2. Προϋποθέσεις έγκυρης αποκληρώσεως. 145.3. Οι λόγοι αποκληρώσεως. 145.4. Το τυπικό μέρος της αποκληρώσεως)

146. Αποκλήρωση «επί προνοία» (146.1. Έννοια. 146.2. Προϋποθέσεις έγκυρης αποκληρώσεως επί προνοία. 146.3. Περιεχόμενο της αποκληρώσεως επί προνοία)

146Α. Σύμβαση εκ των προτέρων παραίτησης από τη νόμιμη μοίρα (146Α.1. Η ρύθμιση. 146Α.2. Ειδικότερα η παραίτηση έναντι ανταλλάγματος. 146Α.3. Σύμβαση παραιτήσεως μετά την επαγωγή)

VI. Η περιέλευση της κληρονομίας στον κληρονόμο

i. Γενικά

147. Επαγωγή και κτήση της κληρονομίας, εκ των προτέρων παραίτηση (147.1. Επαγωγή και κτήση. 147.2. Εκ των προτέρων παραίτηση)

148. Αρχή της αυτοδίκαιης κτήσεως της κληρονομίας (148.1. Έννοια, περιεχόμενο, εξαιρέσεις. 148.2. Προστασία του κληρονόμου από τους κινδύνους της αρχής)

149. Η προσωρινή κτήση της κληρονομίας (149.1. Προσωρινός και οριστικός κληρονόμος. 149.2. Το δικαίωμα του προσωρινού κληρονόμου)

150. Διαδοχικές επαγωγές της κληρονομίας

ii. Η αποδοχή της κληρονομίας

151. Γενικά (151.1. Το δικαίωμα αποδοχής. 151.2. Έννοια αποδοχής. 151.3. Συνέπειες της αποδοχής)

152. Προϋποθέσεις έγκυρης αποδοχής

153. Η ακυρωσία της αποδοχής

154. Η σιωπηρή αποδοχή της κληρονομίας

155. Η πλασματική αποδοχή της κληρονομίας

156. Η αποδοχή με το ευεργέτημα της απογραφής (παλαιό δίκαιο) – Ισχύον δίκαιο (156.1. Έννοια και δικαιολογία του ευεργετήματος. 156.2. Η ρύθμιση του ευεργετήματος. 156.3. Αποτελέσματα της αποδοχής με το ευεργέτημα της απογρα­φής. 156.4. Ισχύον δίκαιο. 156.4.1. Περιορισμός ευθύνης κληρονόμου, γενικά. 156.4.2. Περιορισμός ευθύνης δημοσίου)

iii. Αναίρεση της κτήσεως της κληρονομίας

157. Γενικά

158. Η αποποίηση της κληρονομίας (158.1. Η αρχή «ουδείς άκων κληρονόμος». 158.2. Το δικαίωμα αποποιήσεως. 158.3. Φύση της αποποιήσεως. 158.4. Προϋποθέσεις έγκυρης αποποιήσεως. 158.5. Η προθεσμία αποποιήσεως. 158.5.1. Γενικά. 158.5.2. Διάρκεια της προθεσμίας. 158.5.3. Έναρξη της προθεσμίας. 158.5.4. Λήξη της προθεσμίας. 158.6. Διαδικασία της αποποιήσεως. 158.7. Η ακυρωσία της αποποιήσεως. 158.8. Αποτελέσματα της αποποιήσεως)

159. Κληρονομική ανικανότητα και αναξιότητα (159.1. Κληρονομική ανικανότητα. 159.2. Κληρονομική αναξιότητα, ο νομοθετικός λόγος. 159.3. Ποιοι μπορούν να κηρυχθούν ανάξιοι. 159.4. Ποιοι κηρύσσονται ανάξιοι. 159.4.1. Οι λόγοι αναξιότητας γενικά. 159.4.2. Περιπτωσιολογία. 159.5. Έκλειψη του λόγου αναξιότητας. 159.6. Η κήρυξη της αναξιότητας. 159.6.1. Απαραίτητη δικαστική απόφαση. 159.6.2. Αγωγή ή και ένσταση αναξιότητας; 159.6.3. Ενάγων - εναγόμενος. 159.7. Το δικαίωμα κηρύξεως της αναξιότητας. 159.8. Απώλεια του δικαιώματος κηρύξεως της αναξιότητας. 159.9. Αποτελέσματα της κηρύξεως της αναξιότητας)

160. Σύγκριση αναξιότητας, αποποιήσεως και αποκληρώσεως

VII. Η σχολάζουσα κληρονομία

161. Έννοια. Περιπτωσιολογία

162. Κηδεμονία της σχολάζουσας κληρονομίας (162.1. Διορισμός κηδεμόνα σχολάζουσας κληρονομίας. 162.2. Το λειτούργημα του κηδεμόνα. 162.3. Λήξη της κηδεμονίας)

163. Σχολάζουσα κληρονομία με κληρονόμο κυοφορούμενο

164. Μη ανεύρεση του κληρονόμου. Βεβαίωση ότι κληρονόμος το δημόσιο

VIII. Προστασία του κληρονόμου

i. Γενικά

165. Επισκόπηση (165.1. Προστασία του κληρονόμου ως δικαιούχου των δικαιωμά­των της κληρονομίας.165.2. Προστασία του κληρονομικού δικαιώματος. 165.3. Προστασία του ίus succedendί. 165.4. Προσrασία του νόμιμου μεριδούχου. 165.5. Για το κληρονομητήριο)

ii. Αξίωση παροχής πληροφοριών

166. Η αξίωση του άρθρου 1876 ΑΚ

167. Η αξίωση του άρθρου 304 ΑΚ

iii. Η αγωγή περί κλήρου

168. Γενικά (168.1. Έννοια. 168.2. Φύση της αγωγής. 168.3. Ειδικά δικονομικά θέματα. 168.4. Πρακτική σημασία της αγωγής περί κλήρου)

169. Δικαιούχος της περί κλήρου αγωγής (ενάγων)

170. Εναγόμενος

171. Αντικείμενο της αγωγής περί κλήρου (171.1. Γενικά. 171.2. Περιπτωσιολογία)

172. Τι αποδεικνύει ο ενάγων

173. Ενστάσεις του εναγομένου

174. Ευθύνη του εναγομένου (174.1. Γενικά. 174.2. Ευθύνη του καλόπιστου νομέα. 174.2.1. Ευθύνη του καλόπιστου νομέα για την απόδοση των α­ντικειμένων της κληρονομίας. 174.2.2. Ευθύνη του καλόπιστου νομέα για τα ωφελήματα και την επαύξηση. 174.3. Ευθύνη του κακόπιστου νομέα. 174.3.1. Ευθύνη του κακόπιστου νομέα για την απόδοση των α­ντικειμένων της κληρονομίας. 174.3.2. Ευθύνη του κακόπιστου νομέα για τα ωφελήματα και την επαύξηση. 174.4. Επίταση της ευθύνης του νομέα. 174.5. Ευθύνη του νομέα στην περίπτωση εγέρσεως ειδικών α­γωγών)

175. Αξιώσεις του νομέα για δαπάνες (175.1. Γενικά. 175.2. Αξιώσεις του καλόπιστου νομέα. 175.3. Αξιώσεις του κακόπιστου νομέα)

176. Η «περί κλήρου» αγωγή του αφάντου

ΙΧ. Το κληρονομητήριο

177. Έννοια κληρονομητηρίου

178. Σημασία του θεσμού

179. Η ρύθμιση

180. Ποιοι έχουν δικαίωμα να ζητήσουν κληρονομητήριο

181. Η διαδικασία

182. Περιεχόμενο του κληρονομητηρίου

183. Το τεκμήριο που δημιουργεί το κληρονομητήριο

184. Η δημόσια πίστη του κληρονομητηρίου

185. Ανακριβές κληρονομητήριο (185.1. Γενικά. 185.2. Τα προβλεπόμενα κατά του ανακριβούς κληρονομητηρίου μέτρα. 185.2.1. Αφαίρεση του ανακριβούς κληρονομητηρίου από τον κά­τοχό του. 185.2.2. Αφαίρεση ή ακύρωση του ανακριβούς κληρονομητηρίου. 185.2.3. Τροποποίηση του κληρονομητηρίου. 185.2.4. Αυτεπάγγελτη ανάκληση ή τροποποίηση του κληρονομη­τηρίου. 185.2.5. Ένδικα μέσα)

X. Σχέσεις μεταξύ συγκληρονόμων

i. Γενικά

186. Επισκόπηση

ii. Κοινωνία

187. Γενικά (187.1. Έννοια. 187.2. Έκταση της κοινωνίας. 187.3. Αντικείμενο της κοινωνίας. 187.4. Η ρύθμιση της κοινωνίας)

188. Διοίκηση της κληρονομίας (κοινωνίας)

189. Διάθεση της κληρονομικής μερίδας

190. Διανομή της κληρονομίας (190.1. Το δικαίωμα διανομής. 190.2. Είδη διανομής. 190.2.1. Εξώδικη διανομή. 190.2.2. Η δικαστική διανομή. 190.3. Ειδικότερα η αγωγή διανομής κοινού κλήρου (actίo familiae erciscundae))

191. Απαγόρευση της διανομής

192. Καθορισμός του τρόπου διανομής από τον κληρονομούμενο. Νέμηση (192.1. Γενικά. 192.2. Διανεμητικές παραγγελίες. 192.3. Η νέμηση ανιόντος. 192.3.1. Έννοια. 192.3.2. Η νέμηση ανιόντος ρυθμιζόταν στα παλαιά άρθρα 1891 - 1894 ΑΚ)

iii. Συνεισφορά

193. Γενικά (193.1. Έννοια - Ορολογία. 193.2. Δικαιολογία της συνεισφοράς: Η αρχή της ισότητας του κληρονομικού δικαιώματος των κατιόντων. 193.3. Νομική φύση της συνεισφοράς. 193.4. Η ρύθμιση της συνεισφοράς)

194. Η συνεισφορά στην εξ αδιαθέτου διαδοχή (194.1. «Συνεισενεκτέες παροχές» (conferendum). 194.2. Αποκλεισμός συνεισφοράς από ανιόντα. 194.3. Υποκείμενα της συνεισφοράς. 194.3.1. Υπόχρεοι συνεισφοράς. 194.3.2. Δικαιούχοι συνεισφοράς. 194.4. Πώς γίνεται η συνεισφορά. 194.4.1. Ορολογία. 194.4.2. Παραδείγματα. 194.4.3. Η ρύθμιση ΑΚ 1890 § 3. 194.5. Η λειτουργία της συνεισφοράς. 194.5.1. Κοινωνία. 194.5.2. Διανομή. 194.5.3. Δανεισrές. 194.5.4. Διάθεση. 194.6. Οι θεωρίες για το δικαίωμα και την υποχρέωση συνεισφο­ράς)

195. Η συνεισφορά στην διαδοχή από διάταξη τελευταίας βούλησης

196. Η συνεισφορά στην αναγκαστική διαδοχή

ΧΙ. Σχέσεις του κληρονόμου με τους κληρονομικούς δανειστές

197. Γενικά (197.1. Η ρύθμιση του παλαιού δικαίου. 197.2. Η ρύθμιση του νέου δικαίου, ο κανόνας. 197.3. Εξαιρέσεις από τον κανόνα της μη ευθύνης του κληρονόμου με την ατομική του περιουσία. 197.4. Ειδικότερα η εξαίρεση ΑΚ 1895)

198. Έννοια της δικαστικής εκκαθαρίσεως

199. Πότε και πώς διατάσσεται η δικαστική εκκαθάριση

200. Αποτελέσματα της κηρύξεως της δικαστικής εκκαθαρίσεως (200.1. Χωρισμός περιουσιών. 200.2. Η κληρονομική ομάδα. 200.3. Άρση της συγχύσεως. 200.4. Διοίκηση της κληρονομικής ομάδας. 200.5. Ακυρότητα υποθηκών, προσημειώσεων, ενεχύρων. 200.6. Διακοπή εκκρεμών δικών. 200.7. Αναίρεση δικαστικών μέτρων κατά της κληρονομίας. 200.8. Αναστολή δίκης διανομής)

201. Το λειτούργημα του εκκαθαριστή

202. Λεπτομέρειες της δικαστικής εκκαθαρίσεως

203. Λήξη της εκκαθαρίσεως και του λειτουργήματος του εκκαθαριστή

ΧΙΙ. Η πώληση της κληρονομίας

204. Γενικά (204.1. Δικαιοπραξίες του κληρονόμου με αντικείμενο κληρονο­μιαία στοιχεία. 204.2. Η πώληση της κληρονομικής ομάδας)

205. Η ρύθμιση (205.1. Υπό το παλαιό δίκαιο η πώληση της κληρονομίας ρυθμιζόταν από τις διατάξεις των παλαιών άρθρων 1942-1955 ΑΚ. 205.2. Το νέο δίκαιο δεν περιέχει διατάξεις για την πώληση της κληρονομίας. 205.2.1. Ιδιορρυθμίες. 205.2.2. Υποχρεώσεις του πωλητή. 205.2.3. Υποχρεώσεις του αγοραστή έναντι του πωλητή. 205.2.4. Σχέσεις με τρίτους)

206. Άλλες (υποσχετικές) συμβάσεις εκποιήσεως

ΧΙΙΙ. Εκτελεστής διαθήκης

207. Γενικά (207.1. Έννοια. 207.2. Είδη εκτελεστών διαθήκης. 207.3. Νομική φύση. 207.4. Φύση των εξουσιών του εκτελεστή)

208. Ο διορισμός του εκτελεστή

209. Το λειτούργημα του εκτελεστή (209.1. Φύση του λειτουργήματος. 209.2. Ικανότητα του εκτελεστή. 209.3. ‘Εναρξη του λειτουργήματος. 209.4. Έργο του εκτελεστή. 209.4.1. Εκτελεστής – διαχειριστής. 209.4.2. Κληρονόμος επιτροπευόμενος ή συμπαραστατούμενος. 209.5. Αγωγές της κληρονομίας. 209.6. Αξιώσεις κατά της κληρονομίας. 209.7. Αμοιβή εκτελεστή. 209.8. Ευθύνη εκτελεστή)

210. Συνεκτελεστές

211. Παραίτηση του εκτελεστή

212. Παύση του εκτελεστή

213. Παύση του λειτουργήματος του εκτελεστή

214. Εκτελεστής διαθήκης με διατάξεις υπέρ κοινωφελών σκοπών

XIV. Κληρονομικό καταπίστευμα

215. Γενικά (215.1. ‘Εννοια. 215.2. Λειτουργία του καταπιστεύματος. 215.3. Νομοθετικά προβλήματα. 215.4. Καταπίσrευμα και υποκατάσrαση. 215.5. Η ρύθμιση του καταπιστεύματος περιέχεται στα άρθρα 1904 - 1922 ΑΚ)

216. Η σύσταση του καταπιστεύματος (216.1. Γενικά. 216.2. Περιπτώσεις «εικαζόμενου» καταπιστεύματος. 216.2.1. Κληρονόμος ορίζεται πρόσωπο φυσικό που δεν έχει ακό­μα συλληφθεί ή πρόσωπο νομικό που δεν έχει ακόμα συσταθεί κα­τά το θάνατο του διαθέτη (ΑΚ 1905). 216.2.2. Εγκατάσταση κληρονόμου με αίρεση ή προθεσμία που δεν έχει πληρωθεί κατά το θάνατο του διαθέτη (ΑΚ 1906 § 1). 216.2.3. Ο προσδιορισμός του εγκαταστάτου εξαρτάται από γεγο­νός που πραγματοποιείται μετά το θάνατο του διαθέτη (ΑΚ 1906 § 2). 216.2.4. Εγκατάσταση κληρονόμου με διαλυτική αίρεση ή προθε­σμία, χωρίς να ορίζεται καταπιστευματοδόχος (ΑΚ 1907). 216.2.5. Ο διαθέτης απαγόρευσε στον κληρονόμο να διαθέσει την κληρονομία εν ζωή ή αιτία θανάτου (ΑΚ 1908, 1909). 216.2.6. Οικογενειακό καταπίστευμα)

217. Η επαγωγή του καταπιστεύματος (217. 1. Έννοια. 217.2. Χρόνος επαγωγής. 217.3. Συνέπεια της επαγωγής του καταπιστεύματος. 217.4. Ματαίωση της επαγωγής του καταπιστεύματος. 217.4.1. Περιπτωσιολογία. 217.4.2. Συνέπειες)

218. Αποδοχή και αποποίηση του καταπιστεύματος

219. Η θέση του καταπιστευματοδόχου πριν από την επαγωγή του καταπιστεύματος

220. Η θέση του βεβαρημένου πριν από την επαγωγή του καταπιστεύματος

221. Η θέση του καταπιστευματοδόχου μετά την επαγωγή

222. Τι αποδίδεται στον καταπιστευματοδόχο (222.1. Η κληρονομική ομάδα. 222.2. Περίπrωση άκυρων διαθέσεων (ΑΚ 1918 § 2). 222.3. Καταπίστευμα του περιλαμπανομένου)

XV. Κληροδοσία

223. Γενικά (223.1. Έννοια. Ορολογικά. 223.2. Η περιουσιακή ωφέλεια του κληροδόχου. 223.3. Λειτουργία της κληροδοσίας. 223.4. Η ρύθμιση της κληροδοσίας)

224. Σύσταση της κληροδοσίας (224.1. Γενικά. 224.2. Σιωπηρή κληροδοσία)

225. Ο κληροδόχος

226. Ο βεβαρημένος

227. Αντικείμενο της κληροδοσίας

228. Το εξαίρετο ή προκληροδότημα

229. Ακυρότητα της κληροδοσίας (229.1. Γενικά. 229.2. Ειδικές περιπτώσεις ακυρότητας)

230. Επαγωγή της κληροδοσίας (230.1. Έννοια. Συνέπειες. 230.2. Χρόνος επαγωγής).

231. Αποδοχή και αποποίηση της κληροδοσίας (231.1. Γενικά. 231.2. Συνέπειες)

232. Το δικαίωμα του κληροδόχου (232.1. Ο κανόνας: Το δικαίωμα του κληροδόχου ενοχικό (legatum per damnatίonem). 232.2. Η εξαίρεση του άρθρου 1962 εδ. δ’, 1963 ΑΚ: το legatum per νίndίca­tίonem. 232.2.1. Γενικά. 232.2.2. Προϋποθέσεις. 232.2.3. Legatum per νindίcatίonem - δανειστές της κληρονομίας - νόμιμη μοίρα)

233. Τα διάφορα είδη κληροδοσίας ανάλογα με το κληροδοτούμενο αντικείμενο (233.1. Κληροδοσία κληρονομιαίου πράγματος. 233.1.1. Γενικά. 233.1.2. Κληρονομιαίο πράγμα κατά είδος ορισμένο.233.1.3. Κληρονομιαίο πράγμα κατά γένος ορισμένο. 233.1.4. Κληροδοσία υποθήκης ή ενεχύρου πάνω σε πράγμα της κληρονομίας. 233.2. Κληροδοσία κληρονομιαίας απαιτήσεως. 233.2.1. Γενικά. 233.2.2. Κληροδοσία απαιτήσεως κατά τρίτου. 233.2.3. Κληροδοσία απαιτήσεως κατά του κληροδόχου. 233.2.4. Κληροδοσία όλων των απαιτήσεων του διαθέτη. 233.3. Κληροδοσία άλλων κληρονομιαίων.233.4. Κληροδοσία αντικειμένου που δεν ανήκει στην κληρονομία. 233.4.1. Γενική ρύθμιση. 233.4.2. Κληροδοσία προμηθευτέου αντικειμένου (legatum rei redimendae))

234. Υποκληροδοσία (234.1. Έννοια. 234.2. Ρύθμιση)

235. Καταπιστευτική υποκατάσταση (μετακληροδοσία) (235.1. Έννοια. 235.2. Χαρακτηριστικά της μετακληροδοσίας. 235.3. Η ρύθμιση του ΑΚ. 235.4. Οικογενειακό κληροδότημα)

XVI. Τρόπος

236. Έννοια

237. Ρύθμιση

238. Τρόπος υπέρ κοινωφελούς σκοπού

XVII. Δωρεά αιτία θανάτου

239.Έννοια. Χαρακτηριστικά

240. Νομική φύση

241. Ρύθμιση

242. Λειτουργία της αιρέσεως στη δωρεά αιτία θανάτου

ΧVIII. Κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου

243. Γενικά

244. Έννοια κληρονομικής συμβάσεως αιτία θανάτου

245. Περισσότεροι διαθέτες

246. Κατάρτιση της συμβάσεως

247. Δεσμευτικότητα της συμβάσεως (247.1. Αποκλεισμός μονομερούς ανακλήσεως. 247.2. Ανάκληση διατάξεων οιονεί κληρονομικής συμβάσεως. 247.3. Ελευθερία διάθεσης εν ζωή. 247.4. Δικαιώματα τιμωμένου. 247.5. Τροποποίηση ή κατάργηση συμβάσεως. 247.6. Επίδραση συμβάσεως σε προγενέστερη διαθήκη. 247.7. Μεταγενέστερη διαθήκη ή σύμβαση κληρονομουμένου)

248. Δημοσίευση συμβάσεως

249. Ανάλογη εφαρμογή διατάξεων

250. Ανάκληση διατάξεως

251. Ακύρωση συμβάσεως

252. Σύμβαση έναντι ανταλλάγματος εν ζωή (252.1. Υπαναχώρηση κληρονομουμένου. 252.2. Υπαναχώρηση αντισυμβαλλομένου. 253.3. Διαδικασία υπαναχωρήσεως)

254. Υποσχετικές συμβάσεις περιορίζουσες την ελευθερία του διατιθέναι