Π. Αρβανιτάκης/Α. Βαθρακοκοίλης/Γ. Λαζαρίδης..., Η νέα δομή της πολιτικής δίκης, 2026

Πίνακας περιεχομένων

Πρόλογος

Πίνακας συγγραφέων

Βιβλιογραφία – Συντομογραφίες

Πρώτο Κεφάλαιο

Οι γενικές διατάξεις της πρωτοβάθμιας δίκης

§ 1. Εισαγωγικά – Το περίγραμμα της νέας δομής της πολιτικής δίκης

Ι. Ο ν. 5221/2025 ως συνέχεια του νέου Δικαστικού Χάρτη

ΙΙ. Οι διορθωτικοί ν. 5264/2025 και 5282/2026

ΙΙΙ. Οι εν γένει μεταβολές στη δομή της πολιτικής δίκης

1. Τακτική και ειδικές διαδικασίες

2. Αμφισβητούμενη και εκούσια δικαιοδοσία

2.1. Τροποποιήσεις συνδεόμενες με τον νέο Δικαστικό Χάρτη, σε συνέχεια του ν. 5134/2024

2.2. Αυτοτελείς τροποποιήσεις ως προς την έννοια του «διαδίκου» και τη νομιμοποίηση

2.3. Μεταγενέστερες προτεινόμενες τροποποιήσεις με το υπό διαβούλευση Σχέδιο Νόμου του ΥΔ για την «Αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου και συναφείς διατάξεις»

3. Η διαδικασία των μικροδιαφορών

§ 2. Τροποποιήσεις σε ζητήματα αρμοδιότητας

I. Κατά λειτουργίαν αρμοδιότητα

1. Αύξηση του ορίου ως προς το ύψος της επίδικης διαφοράς για τον προσδιορισμό του κατά λειτουργίαν αρμόδιου δευτεροβάθμιου δικαστηρίου

2. Αρμόδιο δικαστήριο για αίτηση εξαίρεσης των δικαιοδοτούντων δικηγόρων

II. Κατά τόπον αρμοδιότητα

1. Απαγόρευση ρήτρας παρέκτασης αποκλειστικής δωσιδικίας υπέρ του δικαστηρίου της κύριας έδρας νομικού προσώπου επί συνδρομής της δωσιδικίας του υποκαταστήματος

2. Απαγόρευση άσκησης ενδίκου μέσου επί εσφαλμένης κατανομής της τοπικής αρμοδιότητας μεταξύ κεντρικής, παράλληλης ή περιφερειακής έδρας εντός του ίδιου πρωτοδικείου

§ 3. Οι περί επιδόσεων διατάξεις – Από την πλασματική στην πραγματική επίδοση δικογράφων στην αλλοδαπή

Ι. Γενικό πλαίσιο των τροποποιήσεων στις διατάξεις περί επιδόσεων

1. Βελτιωτικές και εκσυγχρονιστικές τροποποιήσεις υφιστάμενων διατάξεων

2. Κατάργηση του άρθρ. 136 ΚΠολΔ και μεταβολές που συνδέονται μ’ αυτήν

ΙΙ. Η θεμελιώδης μεταβολή του συστήματος επίδοσης δικογράφων στην αλλοδαπή: Από την πλασματική στην πραγματική επίδοση

1. Σύνδεση του συστήματος επίδοσης στην αλλοδαπή με το δικαίωμα δικαστικής προστασίας των διαδίκων

2. Το δικαιολογητικό υπόβαθρο της τροποποίησης του συστήματος επίδοσης στην αλλοδαπή

3. Κατάργηση της πλασματικής και υιοθέτηση της πραγματικής επίδοσης

4. Τα βασικά χαρακτηριστικά του νέου συστήματος

ΙΙΙ. Η νέα διαδικασία πραγματικής επίδοσης δικογράφων στην αλλοδαπή

1. Έναρξη της διαδικασίας-Διατήρηση της επίδοσης μέσω του εισαγγελέα

2. Η διπλή ημερομηνία επίδοσης ανάλογα με το είδος της εκάστοτε προβλεπόμενης προθεσμίας

3. Εναλλακτικές ημερομηνίες συντέλεσης της επίδοσης

4. Η εξέλιξη της διαδικασίας, ιδίως επί ερημοδικίας του κατοίκου της αλλοδαπής εναγομένου κατά την αρχική συζήτηση (άρθρ. 134Α § 2 ΚΠολΔ)

5. Επίδοση των μεταγενέστερων του εισαγωγικού δικογράφου πράξεων (άρθρ. 134Α § 3 ΚΠολΔ)

§ 4. Η άσκηση της αγωγής (άρθρ. 215 ΚΠολΔ)

Ι. Η κατάθεση της αγωγής (άρθρ. 215 § 1 ΚΠολΔ)

1. Κοινή διαδικασία κατάθεσης στην τακτική και τις ειδικές διαδικασίες

2. Προσδιορισμός δικασίμου με την κατάθεση της αγωγής εντός καθορισμένου χρόνου

3. Απώτατος και ελάχιστος χρόνος προσδιορισμού της δικασίμου

ΙΙ. Η επίδοση της αγωγής (άρθρ. 215 § 2 ΚΠολΔ)

1. Η προθεσμία ενέργειας για την επίδοση της αγωγής στην τακτική διαδικασία και η έννομη συνέπεια της παρέλευσής της: μη ασκηθείσα αγωγή

2. Μη επέκταση της προθεσμίας επίδοσης του άρθρ. 215 § 2 ΚΠολΔ στις ειδικές διαδικασίες – Η επ’ αυτών εφαρμοζόμενη προπαρασκευαστική προθεσμία επίδοσης του άρθρ. 591 § 1 α΄ ΚΠολΔ και η έννομη συνέπεια προσβολής της: απαράδεκτο της συζήτησης

3. Η κοινή προθεσμία επίδοσης για κοινοποιήσεις στην ημεδαπή και την αλλοδαπή και η πρακτική της σημασία για τον ενάγοντα

4. Οι προθεσμίες της πραγματικής επίδοσης για τον κάτοικο της αλλοδαπής εναγόμενο

4.1. Στην προπαρασκευαστική προθεσμία των ειδικών διαδικασιών.

4.2. Στην προθεσμία ενέργειας της τακτικής διαδικασίας

§ 5. Άμυνα του εναγομένου – Επαναφορά του συγκεντρωτικού συστήματος

Ι. Ο κανόνας: Προβολή των ισχυρισμών «κατά την αρχικώς ορισθείσα συζήτηση με τις προτάσεις»

ΙΙ. Ισχυρισμοί προτεινόμενοι με την προσθήκη

ΙΙΙ. Προνομιακοί ισχυρισμοί: Εξαιρέσεις από το συγκεντρωτικό σύστημα στον πρώτο βαθμό

1. Ισχυρισμοί που εκφεύγουν από το συγκεντρωτικό σύστημα

2. Οι εξαιρέσεις από το συγκεντρωτικό σύστημα κατ’ άρθρ. 269 § 3 ΚΠολΔ

3. Διαδικαστικό στάδιο προβολής των νέων ισχυρισμών και της κατ’ αυτών αντίκρουσης

§ 6. Η νομική μεταχείριση των τυπικών παραλείψεων μετά τον ν. 5221/2025 και οι συναφείς με το ζήτημα τροποποιήσεις των άρθρων 67 και 105 ΚΠολΔ

I. Η τροποποίηση της διάταξης του άρθρ. 227 ΚΠολΔ με το άρθρ. 163 ν. 5221/2025 και η εισαγωγή ενδεικτικού καταλόγου τυπικών παραλείψεων

1. Η σχετική με την ικανότητα αυτοπρόσωπης δικαστικής παράστασης τυπική παράλειψη και η τροποποίηση του άρθρ. 67 § 1 του ΚΠολΔ με τη διάταξη του άρθρ. 10 του ν. 5221/2025

1.1. Η κατ’ αρχήν απάλειψη της άλλοτε δυνατότητας έκδοσης αναβλητικής απόφασης προς τον σκοπό συμπλήρωσης των ελλείψεων σχετικά με την ικανότητα δικαστικής παράστασης και η κύρωση της «ερήμην» εκδίκασης της υπόθεσης επί μη συμπλήρωσης της έλλειψης – Δημιουργούμενα ζητήματα

1.2. Η έννοια της «επιφύλαξης των άρθρων 227 και 237 ΚΠολΔ» στη νέα διάταξη του άρθρ. 67 § 1 ΚΠολΔ

2. Η σχετική με την «τήρηση της Υποχρεωτικής Αρχικής Συνεδρίας Διαμεσολάβησης» τυπική παράλειψη: Το εννοιολογικό εύρος της τυπικής παράλειψης και η ανάγκη συσταλτικής ερμηνείας της διάταξης του άρθρ. 227 § 1 ΚΠολΔ εδ. β΄ περ. ε΄ ΚΠολΔ

3. Η σχετική με το δικαστικό ένσημο και την καταβολή του τυπική παράλειψη

3.1. Η σημαίνουσα διαφοροποίηση στην τακτική διαδικασία και η έλλειψη διαφοροποίησης σε σχέση με τα μέχρι τη θέσπιση του ν. 5221/2025 κρατούντα στις ειδικές διαδικασίες

3.2. Η υποχρέωση προσκόμισης του δικαστικού ενσήμου με την προσθήκη (νέο άρθρ. 237 § 2 εδ. β΄ ΚΠολΔ) υπό το πρίσμα της διάταξης του νέου άρθρ. 227 § 1 εδ. β΄, περ. γ΄ ΚΠολΔ

4. Η σχετική με την παροχή δικαστικής πληρεξουσιότητας τυπική παράλειψη και η τροποποίηση του άρθρ. 105 ΚΠολΔ

4.1. Διαφοροποιήσεις έναντι του προϊσχύσαντος δικαίου υπό την ισχύ του νέου άρθρ. 227 § 1 ΚΠολΔ στο ζήτημα της σχετικής με την παροχή δικαστικής πληρεξουσιότητας έλλειψης.

4.2. Το ζήτημα του τρόπου επισήμανσης των τυπικών παραλείψεων από το Δικαστήριο στην τακτική διαδικασία, στην περίπτωση του άρθρ. 105 ΚΠολΔ και εν γένει επί του συνόλου των τυπικών ελλείψεων του νέου άρθρ. 227 § 1 ΚΠολΔ

ΙΙ. Διαχρονικό Δίκαιο

§ 7. Το νέο άρθρο 307 ΚΠολΔ και οι συναφείς διατάξεις των άρθρων 19 § 5, 59 § 9 και 109 § 1 περ. ε΄ του ΚΟΔΚΔΛ (- ν. 4938/2022)

Δεύτερο Κεφάλαιο

Η τακτική διαδικασία στον πρώτο βαθμό

§ 8. Άμεσος προσδιορισμός δικασίμου και επίδοση αγωγής ως βασικό θεμέλιο στη νομοθετική αρχιτεκτονική της νέας τακτικής διαδικασίας μετά τους ν. 5221/2025, 5264/2025 και 5282/2026

I. Εισαγωγικές Παρατηρήσεις – Τα πραγματικά αίτια της καθυστέρησης απονομής δικαιοσύνης στην πολιτική δίκη εν γένει και στην τακτική διαδικασία ειδικότερα και η ανάγκη μιας διαφορετικής (- μη δικονομικής) προσέγγισης

ΙΙ. Ο άμεσος προσδιορισμός δικασίμου με την κατάθεση της αγωγής ως μείζονος σημασίας μεταβολή και η έννοια του «αποκλειστικού» χαρακτήρα της προθεσμίας προσδιορισμού

1. Το εύρος της εφαρμογής του κανόνα περί αμέσου προσδιορισμού δικασίμου

1.1. Εφαρμογή της διάταξης του άρθρ. 215 § 1 ΚΠολΔ ως προς τον προσδιορισμό δικασίμου και στις ειδικές διαδικασίες;

1.2. Εφαρμογή του κανόνα του άρθρ. 215 § 1 ΚΠολΔ ως προς τον προσδιορισμό δικασίμου και στις περιπτώσεις κλήσεων;

2. Προβληματισμοί ως προς τον τρόπο λειτουργίας του κανόνα περί αμέσου προσδιορισμού δικασίμου (- νέο άρθρ. 215 § 1 εδ. δ΄ ΚΠολΔ) στην πράξη

3. Το ειδικότερο ζήτημα της κλήτευσης του αντιδίκου στην οριζόμενη δικάσιμο μετά τον ν. 5221/2025 στην τακτική διαδικασία

ΙΙΙ. Η υποχρέωση επίδοσης της αγωγής εντός προθεσμίας τριάντα ημερών από την κατάθεσή της κατ’ άρθρ. 215 § 2 ΚΠολΔ – Επισημάνσεις και ανακύπτοντα ζητήματα

1. Προθεσμία ενιαία ανεξαρτήτως τόπου κατοικίας/διαμονής των εναγομένων

2. Προθεσμία αφορώσα κάθε αγωγή ή ένδικο βοήθημα ανεξαρτήτως διαδικασίας εκδίκασης; Προβληματισμοί

§ 9. Η ένταξη της διαδικασίας διαμεσολάβησης στη νέα τακτική διαδικασία

Ι. Η διαδικασία διαμεσολάβησης μετά τον ν. 5221/2025

1. Η εισαγωγή διατάξεων περί διαμεσολάβησης στον ΚΠολΔ

2. Η ένταξη των νέων ρυθμίσεων στην ευρύτερη διαδικασία διαμεσολάβησης – Η έναρξη της διαδικασίας διαμεσολάβησης

ΙΙ. Μη αναστολή της προθεσμίας κατάθεσης των προτάσεων από τη διαδικασία της διαμεσολάβησης

1. Η απεξάρτηση της προθεσμίας ενέργειας για την επίδοση της αγωγής και την κατάθεση των προτάσεων από την εξωδικαστική εξέλιξη της διαδικασίας της διαμεσολάβησης

2. Η τελολογία της ρύθμισης του άρθρ. 237 § 1 εδ. β΄ ΚΠολΔ

ΙΙΙ. Η συνέχιση της διαδικασίας ανάλογα με την έκβαση της διαμεσολάβησης

1. Επιτυχής έκβαση της ΥΑΣ (άρθρ. 237 § 1 εδ. γ΄ ΚΠολΔ)

2. Ανεπιτυχής έκβαση της διαμεσολάβησης (άρθρ. 237 § 1 εδ. δ΄ ΚΠολΔ, όπως προστέθηκε δυνάμει του άρθρ. 17 ν. 5258/2026)

§ 10. Η διαδικαστική ροή στην εξέλιξη της πολιτικής δίκης σε πρώτο βαθμό στην τακτική διαδικασία μετά τους ν. 5221/2025, 5262/2025 και 5282/2026 κατά τα άρθρα 237 και 238 ΚΠολΔ.

Ι. Η διαδικαστική ροή, κατ’ άρ. 237 ΚΠολΔ, στην τακτική διαδικασία μετά τους ν. 5221/2025, 5264/2025 και 5282/2026

ΙΙ. Η διαδικαστική ροή, κατ’ άρ. 238 ΚΠολΔ, στην τακτική διαδικασία μετά τους ν. 5221/2025, 5264/2025 και 5282/2026

§ 11. Οι εκδιδόμενες κατ’ άρθρο 237 ΚΠολΔ «Διατάξεις» – Γενικό μέρος.

Ι. Μία ετικέτα για πλείονες ετεροειδείς περιπτώσεις

ΙΙ. Πεδίο εφαρμογής των Διατάξεων – Οι περιπτώσεις των ειδικών διαδικασιών και των ενδίκων μέσων ειδικότερα

1. Διερεύνηση της δυνατότητας έκδοσης Διατάξεων στις δίκες των ενδίκων μέσων

2. Διερεύνηση της δυνατότητας έκδοσης Διατάξεων στις ειδικές διαδικασίες και στις περιπτώσεις θέσπισης διαδικαστικών αποκλίσεων έναντι της τακτικής διαδικασίας

ΙΙΙ. Το ζήτημα της δυνατότητας έκδοσης Διατάξεων στις περιπτώσεις του άρθρ. 238 ΚΠολΔ

IV. Το ζήτημα της δυνατότητας έκδοσης Διατάξεων στο πλαίσιο αντιμετώπισης των ισχυρισμών του εναγομένου

V. Αρμοδιότητα προς έκδοση Διατάξεων εν γένει και ιδία στο Πολυμελές Πρωτοδικείο

VI. Προθεσμία έκδοσης Διατάξεων

VII. Συνοπτική αιτιολογία Διατάξεων

VIII. Η ανάγκη κοινοποίησης των Διατάξεων στους διαδίκους

§ 12. Οι εκδιδόμενες κατ’ άρθρ. 237 ΚΠολΔ «Διατάξεις» – Ειδικό μέρος

Ι. Διατάξεις στο πλαίσιο προελέγχου της αγωγής

1. Διάταξη αναφορικά με το παραδεκτό της αγωγής ή τη θεώρησή της ως μη ασκηθείσας

1.1. Περιπτώσεις απαραδέκτου και θεώρησης της αγωγής ως μη ασκηθείσας

1.2. Η περίπτωση της νομικής αοριστίας ως ειδικότερη περίπτωση απαραδέκτου της αγωγής

1.3. Χρονικό πλαίσιο, εντός του οποίου εκδίδεται η Διάταξη περί την απόρριψη της αγωγής ως «απαράδεκτης»/μη ασκηθείσας

1.4. Η δυνατότητα προβολής αιτήματος συζήτησης της υπόθεσης στην ορισθείσα δικάσιμο [- «αντιρρήσεων» κατά της Διάταξης] από μέρους του ενάγοντος – Ζητήματα και αναφυόμενοι προβληματισμοί

1.5. Η διαδικαστική εξέλιξη της δίκης επί προβολής αντιρρήσεων από μέρους του ενάγοντος

1.6. Το ζήτημα της δυνατότητας έκδοσης Διάταξης, επί συνδρομής περίπτωσης κήρυξης ως απαράδεκτης της συζήτησης

2. Διάταξη επισήμανσης της πάσχουσας από πραγματική αοριστία αγωγής, προς τον σκοπό συμπλήρωσής της, άλλως περί την απόρριψη αυτής ως απαράδεκτης

2.1. Η έκδοση Διάταξης ως τρόπος άσκησης της κατ’ άρθρ. 236 ΚΠολΔ καθοδηγητικής παρέμβασης του Δικαστηρίου στην τακτική διαδικασία

2.2. Χρονικό πλαίσιο έκδοσης της Διάταξης επισήμανσης - συμπλήρωσης της πραγματικής αοριστίας της αγωγής από τον Δικαστή

2.3. Εναλλακτικές δυνατότητες του ενάγοντος επί έκδοσης Διάταξης περί την επισήμανση - συμπλήρωση της πραγματικής αοριστίας της αγωγής στην τακτική διαδικασία

2.3.1. Αμφισβήτηση της ορθότητας της επισήμανσης περί την πραγματική αοριστία της αγωγής

2.3.2. Αποδοχή της επισήμανσης της πραγματικής αοριστίας της αγωγής και «εγκατάλειψη» της αγωγής ή συμπλήρωσή της

3. Οι περιπτώσεις μερικώς απαράδεκτης/αόριστης αγωγής και συνδρομής πλειόνων λόγων απαραδέκτου

4. Η έκδοση Διάταξης ως προκρινόμενος, πλην μη αποκλειστικός τρόπος απόρριψης της αγωγής ως απαράδεκτης

ΙΙ. Η sui generis και ατελώς ρυθμισμένη περίπτωση της έκδοσης Διάταξης περί αναρμοδιότητας μετά τον ν. 5282/2026

ΙΙΙ. Διατάξεις συνεκδίκασης, χωρισμού και αναβολής - αναστολής της δίκης κατ’ τα άρθρ. 246 έως 250 ΚΠολΔ

1. Διάταξη περί συνεκδίκασης κατ’ άρθρ. 246 ΚΠολΔ

2. Διάταξη χωρισμού κατ’ άρθρ. 247 ΚΠολΔ ή διαδοχικής/περιορισμένης συζήτησης κατ’ άρθρ. 248 ΚΠολΔ ή αναβολής/αναστολής της δίκης κατ’ άρθρ. 249/250 ΚΠολΔ

3. Η συνεπής προς τη δομή της νέας τακτικής διαδικασίας αναλογική εφαρμογή της σχετικής με την έκδοση Διάταξης περί αναστολής ρύθμισης και επί εκκρεμοδικίας

IV. Διάταξη περί αποδείξεων

1. Γενικές επισημάνσεις ως της τη φυσιογνωμία της αποδεικτικής διαδικασίας μετά τον ν. 5221/2025

2. Χρονικό πλαίσιο έκδοσης της Διάταξης – Η χρονική μετατόπιση της έκδοσης της Διάταξης σε χρόνο κατ’ αρχάς προγενέστερο της συζήτησης

3. Διερεύνηση του πεδίου εφαρμογής της περί αποδείξεων Διάταξης.

4. Έκδοση Διάταξης περί αποδείξεων και προσήκουσα δικονομική παράσταση των διαδίκων στη συζήτηση

5. Διάταξη «εξέτασης μαρτύρων - διαδίκων»

6. Διάταξη διενέργειας αυτοψίας/πραγματογνωμοσύνης

7. Η δυνατότητα έκδοσης Διάταξης περί αποδείξεων μετά τη συζήτηση υπό τους όρους της διάταξης του νέου άρθρ. 237 § 8 ΚΠολΔ

8. Η απουσία ρύθμισης περί επαναχρέωσης στη ρύθμιση του νέου άρθρ. 237 ΚΠολΔ και ζητήματα που είναι πιθανό να ανακύψουν

9. Ο κατ’ αρχήν αποκλεισμός της κατ’ άρθρ. 254 ΚΠολΔ επανάληψης της συζήτησης προς τον σκοπό συμπλήρωσης των αποδείξεων. Δυνατότητες διαφυγής;

§ 13. Το διαχρονικό δίκαιο της νέας τακτικής διαδικασίας κατά τους ν. 5221/2025, 5264/2025 και 5282/2026

Ι. Εισαγωγικές Παρατηρήσεις

ΙΙ. Το σχετικό με την τακτική διαδικασία διαχρονικό δίκαιο, όπως θεσπίστηκε με τον ν. 5221/2025 και ίσχυσε μέχρι τη θέσπιση του ν. 5282/2026

ΙΙΙ. Το σχετικό με την τακτική διαδικασία διαχρονικό δίκαιο, όπως διαμορφώθηκε μετά τη θέσπιση του ν. 5282/2026

IV. Το ειδικότερο ζήτημα της εφαρμογής των νέων ρυθμίσεων του ν. 5221/2025, στις περιπτώσεις του άρθρ. 238 ΚΠολΔ

Τρίτο Κεφάλαιο

Η διαδικασία στον δεύτερο βαθμό – Έφεση

§ 14. Οι τροποποιήσεις ως προς την άσκηση της έφεσης

Ι. Η άσκηση της έφεσης με την κατάθεση του δικογράφου της

ΙΙ. Η κατάθεση του εφετηρίου ενώπιον της γραμματείας

1. Η νέα ρύθμιση του άρθρ. 495 § 1 εδ. α΄ ΚΠολΔ

2. Συνέπειες από κατάθεση του εφετηρίου στη γραμματεία άλλου δικαστηρίου από αυτό προς το οποίο απευθύνεται

3. Η κατάθεση του εφετηρίου στη μεταβατική έδρα του εφετείου

4. Το διαχρονικό δίκαιο εφαρμογής της νέας ρύθμισης

ΙΙΙ. Το εκκλητό των αποφάσεων ως προς την κατά τόπον αρμοδιότητα.

IV. Η τροποποίηση της καταχρηστικής προθεσμίας άσκησης της έφεσης

§ 15. Η παραπομπή στο λειτουργικά αρμόδιο εφετείο

Ι. Η νέα διάταξη του άρθρ. 495 § 5 ΚΠολΔ

ΙΙ. Η κάθετη και οριζόντια λειτουργική αρμοδιότητα

1. Η κάθετη λειτουργική αρμοδιότητα

2. Η οριζόντια λειτουργική αρμοδιότητα

3. Δικονομικές παράμετροι της νέας διάταξης

4. Το διαχρονικό δίκαιο εφαρμογής της νέας ρύθμισης

III. Η τροποποίηση της λειτουργικής αρμοδιότητας του Πολυμελούς Πρωτοδικείου

§ 16. Ο προσδιορισμός της συζήτησης της έφεσης

Ι. Ο προσδιορισμός της αρχικής δικασίμου της συζήτησης της έφεσης

ΙΙ. Ο χρόνος προσδιορισμού της δικασίμου

ΙΙΙ. Ο περιορισμός στον προσδιορισμό της δικασίμου μετά τη ματαίωση της συζήτησης

IV. Η απουσία δικονομικής κύρωσης από τη μη τήρηση της διάταξης του άρθρ. 495 § 1 εδ. δ΄ ΚΠολΔ

V. Το διαχρονικό δίκαιο

VI. Η τύχη των εκκρεμών εφέσεων κατά την 1.1

§ 17. Η κλήτευση των διαδίκων στη συζήτηση της έφεσης

Ι. Η προθεσμία κλήτευσης των διαδίκων στη δίκη της έφεσης

II. Η φύση της προθεσμίας κλήτευσης του άρθρ. 495 § 2Α εδ. α΄ ΚΠολΔ

III. Ο υπολογισμός της προθεσμίας του άρθρ. 495 § 2Α εδ. α΄ ΚΠολΔ

IV. Συνέπειες από τη μη τήρηση της προθεσμίας του άρθρ. 495 § 2Α εδ. α΄ ΚΠολΔ

V. Οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής του άρθρ. 495 § 2Α εδ. α΄, β΄ και των άρθρ. 498 και 228 ΚΠολΔ

1. Η τήρηση των προθεσμιών του άρθρ. 495 § 2Α εδ. α΄ ΚΠολΔ

2. Η κατάργηση του άρθρ. 498 ΚΠολΔ και το διαχρονικό δίκαιο τήρησης των προθεσμιών των άρθρ. 498 § 2 και 228 ΚΠολΔ

3. Πότε πραγματοποιείται κλήτευση κατ’ εφαρμογή του άρθρ. 228 ΚΠολΔ και 498 § 2 ΚΠολΔ

3.1. Η κλήτευση με βάση το άρθρ. 498 § 2 ΚΠολΔ

3.2. Η κλήτευση με βάση τα άρθρ. 228, 495 § 2Α εδ. β΄ ΚΠολΔ

4. Η επίσπευση της συζήτησης με επίδοση της κλήσης

5. Το διαχρονικό δίκαιο της νέας ρύθμισης

§ 18. Οι τροποποιήσεις ως προς την άσκηση των πρόσθετων λόγων έφεσης

I. Η διαδοχική τροποποίηση του άρθρ. 520 § 2 ΚΠολΔ με τους ν. 5221/2025 και 5282/2026

ΙΙ. Η προθεσμία άσκησης των πρόσθετων λόγων μετά τον ν. 5282/2026.

ΙΙΙ. Η κατάθεση του δικογράφου των πρόσθετων λόγων

IV. Η άσκηση των πρόσθετων λόγων μόνον κατά την αρχική δικάσιμο.

V. Το διαχρονικό δίκαιο της νέας ρύθμισης

§ 19. Η τροποποίηση ως προς την άσκηση της αντέφεσης

Ι. Η τροποποίηση του άρθρ. 523 § 2 ΚΠολΔ

ΙΙ. Ειδικότερα η αφετηρίαση της προθεσμίας κατάθεσης του δικογράφου της αντέφεσης

ΙΙΙ. Η κατάθεση του δικογράφου της αντέφεσης

IV. Η άσκηση της αντέφεσης έως την αρχική δικάσιμο

V. Ειδικότερα η άσκηση της αντέφεσης σε περίπτωση μη επίδοσης του εφετηρίου

VI. Η προθεσμία επίδοσης του δικογράφου της αντέφεσης

VII. Το διαχρονικό δίκαιο της νέας ρύθμισης

§ 20. Η διαδικασία της δευτεροβάθμιας δίκης

Ι. Η κατάθεση των προτάσεων και της προσθήκης σε αυτές

ΙΙ. Η διάταξη του άρθρ. 232 § 1β ΚΠολΔ

ΙΙΙ. Η διάταξη του άρθρ. 237 §§ 8, 10-13 ΚΠολΔ

1. Η ανάληψη των εγγράφων μετά την περάτωση της δίκης

2. Η κατάθεση σε ηλεκτρονική μορφή προτάσεων και εγγράφων

3. Η διενέργεια της συζήτησης εξ αποστάσεως

4. Η διεξαγωγή αποδείξεων με διάταξη του δικαστηρίου

ΙV. Η επιτρεπτή προβολή νέων ισχυρισμών στην κατ’ έφεση δίκη

V. Η προθεσμία έκδοσης απόφασης στο εφετείο

Τέταρτο Κεφάλαιο

Αναγκαστική εκτέλεση

§ 21. Οι διαταγές πληρωμής και απόδοσης μισθίου ως εκτελεστοί τίτλοι

Ι. Εισαγωγική παράγραφος – Μεταβατικό δίκαιο

ΙΙ. Η έκδοση των διαταγών πληρωμής και απόδοσης μισθίου από τους δικηγόρους

ΙΙΙ. Οι μεταβολές στις διατάξεις για τους εκτελεστούς τίτλους

§ 22. Η αναστολή εκτέλεσης

Ι. Των προσωρινά εκτελεστών αποφάσεων (άρθρ. 912 ΚΠολΔ)

ΙΙ. Των πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης (άρθρ. 938 ΚΠολΔ)

§ 23. Οι επελθούσες μεταβολές ως προς την εκδίκαση της ανακοπής κατά πράξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης (άρθρ. 933, 934 και 937 ΚΠολΔ)

Ι. Η μεταβολή της καθ’ ύλην αρμοδιότητας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου

ΙΙ. Η αναιρεθείσα τροποποίηση του άρθρ. 933 § 1 ΚΠολΔ

ΙΙΙ. Ως προς τον τόπο της αναγκαστικής εκτέλεσης

IV. Η απαγόρευση προβολής αντιρρήσεων κατά της εγκυρότητας της διαταγής πληρωμής και κατά της απαίτησης που επιδικάζεται με αυτή

1. Γενικά

2. Η σχέση με την απαγόρευση προβολής ενστάσεων που καλύπτονται από το δεδικασμένο

3. Η άσκηση παράλληλων ανακοπών και ο συμβατός χαρακτήρας της νέας ρύθμισης με το δικαίωμα ακροάσεως

4. Το συναφές ζήτημα της επικουρικής προβολής των απαγορευμένων λόγων κατ’ άρθρ. 69 § 1 δ΄ ΚΠολΔ

5. Η νομοθετική ρύθμιση υπό το πρίσμα των άρθρ. 632-633 ΚΠολΔ

6. Η κατάργηση της δυνατότητας σώρευσης αιτήματος για ακύρωση της επιταγής στην ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής

7. Η ενίσχυση της θέσης του οφειλέτη στην άσκηση της ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής

V. Η προσθήκη ότι η ανακοπή μπορεί να αφορά την εγκυρότητα του εκτελεστού τίτλου

VI. Η νέα χρονική οριοθέτηση του σταδίου του άρθρ. 934 § 1 α΄ ΚΠολΔ

VII. Η κατά παραπομπή εφαρμογή διατάξεων των ειδικών διαδικασιών στις δίκες περί την εκτέλεση

§ 24. Επιμέρους τροποποιήσεις στα είδη εκτέλεσης

Ι. Στην εκτέλεση για παράλειψη ή ανοχή πράξης (άρθρ. 947 ΚΠολΔ): Η αυτεπάγγελτη απαγγελία χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης

ΙΙ. Στην κατάσχεση κινητών (άρθρ. 953 ΚΠολΔ): Τα μη αποτελούντα εμπόρευμα βιβλία είναι ακατάσχετα

ΙΙΙ. Στην επίδοση της κατασχετήριας έκθεσης (άρθρ. 995 ΚΠολΔ)

IV. Στην κατάσχεση εις χείρας τρίτου (άρθρ. 927, 983 και 985 ΚΠολΔ).

1. Γενικά

2. Η κατάσχεση θα διενεργείται από δικαστικό επιμελητή

3. Η κατασχετήρια έκθεση και το περιεχόμενό της

4. Η ηλεκτρονική υποβολή της δήλωσης του τρίτου

5. Η αξιολόγηση της νέας διαδικασίας

6. Στην καταβολή του πλειστηριάσματος (άρθρ. 980 ΚΠολΔ)

V. Τύχη των μισθώσεων με μισθωτή στο πλειστηριασθέν ακίνητο το Δημόσιο, Ο.Τ.Α. ή Ν.Π.Δ.Δ. (άρθρ. 1009 ΚΠολΔ)

§ 25. Οι τροποποιήσεις ως προς την ανακοπή διόρθωσης της κατασχετήριας έκθεσης και τις ακυρότητες στην προδικασία του πλειστηριασμού

Ι. Ο διπλασιασμός της προθεσμίας για την άσκηση της ανακοπής διόρθωσης της κατασχετήριας έκθεσης

ΙΙ. Η σχέση των ανακοπών των άρθρ. 933 και 954 παρ. 4 ΚΠολΔ

ΙΙΙ. Η αναδιάρθρωση των ακυροτήτων στην προδικασία του πλειστηριασμού

1. Επί κινητών πραγμάτων

2. Επί ακινήτων

§ 26. Οι μεταβολές ως προς τα πρόσωπα του πλειστηριασμού και τις αρμοδιότητες τους

Ι. Η ελεύθερη επιλογή του υπαλλήλου του πλειστηριασμού

ΙΙ. Οι εξουσίες του δικαστικού επιμελητή κατ’ άρθρ. 997 § 6 και 1005 § 2 ΚΠολΔ

§ 27. Οι επελθούσες μεταβολές στους άγονους πλειστηριασμούς και στη δήλωση συνέχισης του πλειστηριασμού

Ι. Η αίτηση του επισπεύδοντος να αποκτήσει το πλειστηριαζόμενο είναι ανεπίδεκτη υπαναχώρησης

ΙΙ. Η ανάλογη εφαρμογή του άρθρ. 973 ΚΠολΔ στη διαδικασία των άγονων πλειστηριασμών (δήλωση επανάληψης και ανακοπή κατ’ αυτής)

ΙΙΙ. Η ειδοποίηση του καθ’ ου η εκτέλεση στη δήλωση συνέχισης του πλειστηριασμού

§ 28. Η αίτηση πώλησης του κατασχεθέντος ακινήτου χωρίς δημόσιο αναγκαστικό πλειστηριασμό

Ι. Γενικά

ΙΙ. Η ενεργητική και η παθητική νομιμοποίηση

ΙΙΙ. Η προθεσμία άσκησης και το περιεχόμενο της αίτησης

IV. Το περιεχόμενο της απόφασης

V. Οι έννομες συνέπειες

§ 29. Ο επαναπροσδιορισμός των ανακοπών – Κεφάλαιο Β΄ και Γ΄ ν. 5221/2025 (άρθρ. 130-142)

Ι. Γενικά – Ο σκοπός των ρυθμίσεων

ΙΙ. Το πεδίο ρύθμισης

1. Κατ’ είδος ανακοπής

2. Κατά χρόνο άσκησης/εκδίκασης

ΙΙΙ. Ο επαναπροσδιορισμός ως προϋπόθεση του παραδεκτού συζήτησης των ανακοπών

IV. Οι υπόχρεοι σε επαναπροσδιορισμό

V. Η νομική φύση του επαναπροσδιορισμού και η εξ αυτού ωφέλεια

VI. Η επίδοση και η διαδικασία εκδίκασης

VII. Η επικοινωνία του δικαστηρίου με τους διαδίκους

VIII. Ο χρόνος έναρξης του επαναπροσδιορισμού

Αλφαβητικό ευρετήριο λημμάτων