Ε. Δούση, Ο.Η.Ε., 2008


Ε. Δούση, Ο.Η.Ε., 2008 Ένα χρήσιμο βιβλίο για όσους επιθυμούν να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους τόσο στο θέμα της ευθύνης των διεθνών οργανισμών όσο και σε εκείνο των ειρηνευτικών επιχειρήσεων των Ηνωμένων Εθνών.

Μέχρι προσφάτως, το ζήτημα της εφαρμογής του δικαίου περί διεθνούς ευθύνης στα Ηνωμένα Έθνη αφορούσε μόνο τους ειδικούς και τις νομικές υπηρεσίες του Οργανισμού που αντιμετώπιζαν σποραδικά αιτήματα επανορθώσεως ζημιών που προκλήθηκαν από τις ειρηνευτικές αποστολές.

Η κατάσταση αυτή έχει μεταβληθεί τα τελευταία χρόνια. Οι ειρηνευτικές αποστολές των Ηνωμένων Εθνών πολλαπλασιάστηκαν, απέκτησαν νέα, πιο δυναμική, μορφή και ευρύτερες εντολές απ’ ό,τι στο παρελθόν. Παράλληλα, σε πολλές περιπτώσεις, Κράτη μέλη και περιφερειακοί οργανισμοί προθυμοποιήθηκαν είτε να συνεργαστούν με ειρηνευτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών είτε να ενεργήσουν αυτοτελώς, χρησιμοποιώντας όλα τα απαραίτητα μέτρα για την επιβολή, την αποκατάσταση ή την εδραίωση της ειρήνης σε μία περιοχή. Όπως αποδεικνύει η πρόσφατη πρακτική, η παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και άλλου προσωπικού (πολιτικού προσωπικού ή αστυνομικών δυνάμεων) σε διάφορες περιοχές κρίσεων ανά τον πλανήτη και, ιδίως, η εμπλοκή τους σε ένοπλες συρράξεις ή στη μεταβατική διοίκηση εδαφών είναι πολύ πιθανό να εγείρουν προβλήματα διεθνούς ευθύνης Κρατών και διεθνών οργανισμών.

Το κεντρικό ερώτημα γύρω από το οποίο περιστρέφεται η ανά χείρας μελέτη είναι εάν σε σχέση με τις επιχειρησιακές δραστηριότητες που πραγματοποιούνται απευθείας από τα Ηνωμένα Έθνη ή μετά από έγκρισή τους, αποδέκτης της υποχρεώσεως επανορθώσεως μιας αδικοπραξίας είναι ο ίδιος ο Οργανισμός ή/και τα Κράτη μέλη που διαθέτουν το αναγκαίο δυναμικό για την υλοποίηση των επιχειρήσεων ή ακόμη και άλλοι οργανισμοί που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις.

Το πρώτο μέρος εξετάζει την ευθύνη των Ηνωμένων Εθνών από μία θεωρητική οπτική γωνία, διερευνά δηλαδή εάν και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να στοιχειοθετηθεί διεθνής ευθύνη του Οργανισμού για διεθνείς αδικοπραξίες. Η διερεύνηση πραγματοποιείται υπό το φως της διεθνούς πρακτικής και των προτάσεων της Επιτροπής διεθνούς δικαίου για την ευθύνη των διεθνών οργανισμών. Το δεύτερο μέρος επικεντρώνεται στην απόδοση ευθύνης στο πλαίσιο των επιχειρησιακών δραστηριοτήτων που υλοποιούνται υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών ή μετά από έγκρισή τους.

Η Εμμανουέλα Δούση σπούδασε πολιτικές επιστήμες και νομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Παρισίων (Paris I, Panthéon-Sorbonne). Έλαβε δύο μεταπτυχιακά διπλώματα ειδίκευσης (Diplôme d’études approfondies) στο διεθνές δίκαιο/διεθνείς οργανισμούς και στο δίκαιο του περιβάλλοντος. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές με διδακτορικό στο διεθνές δίκαιο. Το 2002 εξελέγη λέκτορας διεθνών θεσμών στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα περιστρέφονται γύρω από θέματα σχετικά με τις πηγές του διεθνούς δικαίου, τους διεθνείς οργανισμούς, την επίλυση διεθνών διαφορών, την προστασία του περιβάλλοντος.

-----------------------------------

United Nations peace operations are unique instruments which, over the years, have become indispensable tools for the management of crises and conflicts threatening international peace and security. During the last decades, peace operations have increased in number. Whereas sixteen peace operations were launched between 1948 and 1990, over forty have been organised since 1990. Today, the 17 ongoing operations engage approximately 100,000 people from over 112 countries. At the same time, peace operations have become more complex and broader in scope. Their role is not limited to separating combatants or ceasefire supervision (as in the case of Cyprus). In addition, they also make a qualitative contribution to the resolution of conflicts and tensions, whether by monitoring elections (Haiti), by humanitarian aid distribution, or even by undertaking interim administration of territories (as has been the case, for example, in East Timor and Kosovo). In the Kosovo case in particular, the UN peace mission's mandate included a range of tasks such as introducing legislation, training police officers, resettling refugees, organising institutions etc.

Furthermore, the complex issue of the UN's international responsibility with regard to the violation of international humanitarian law or human rights by its own personnel is also analysed in depth, despite its complex nature due to the involvement of multiple entities. Until recently, this issue remained low on the agenda of experts and the Organisation's legal department, since requests for reparations for damages caused by peace missions were limited. The multiplication of peace operations and the broadening of their mandates have led to a rise in international law violations. The large number of complaints received daily at the UN's New York Headquarters confirms this.

This book examines the UN's responsibility from a theoretical viewpoint: it considers whether, and under what conditions, responsibility on the Organisation's part for international law violations could be substantiated. The research conducted took into account the international practice in this field, as well as the International Law Commission's draft proposals on the responsibility of international organisations.

The author’s methodology and theoretical approach, extensive and well structured argumentation regarding the history of UN peace operations, their taxonomy and classification, the key aspects of each (covering all UN operations ever conducted, a complete listing of which is appended), the issues, and particularly the legal issues, that arose, as well as the legal status of the military and civilian personnel participating in these operations, make this book a remarkable monograph on international responsibility and peace operations.


Edition info

Title
Ο.Η.Ε.
Διεθνής ευθύνη και ειρηνευτικές επιχειρήσεις
© 2008
Foreword
Author
ISBN
978-960-445-389-4
Pages
XX + 317
Price
€ 28.00
In stock

Table of contents   +

ΠΡΟΛΟΓΟΣ VΙΙ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΧΙΙΙ
ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ XIΧ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ
ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Η ευθύνη των διεθνών οργανισμών στη διε¬θνή έννομη τάξη 8
1. Η σημασία του θεσμού της διεθνούς ευθύνης 8
2. Η εφαρμογή του θεσμού στους διεθνείς οργανισμούς 9
2.1. Ιστορικά προλεγόμενα 9
2.2. Οι εργασίες της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου για την κωδικοποίηση και προοδευτική ανάπτυξη του δικαίου της ευθύνης των διεθνών οργανισμών 17
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Νομική προσωπικότητα και διεθνής ευθύνη των Ηνωμένων Εθνών 27
1. Η ευθύνη ως παθητική έκφανση της νομικής προσωπικότητας των Ηνωμένων Εθνών 27
2. Ο λειτουργικός χαρακτήρας της νομικής προσωπικότητας των Ηνω¬μένων Εθνών και οι συνέπειες ως προς την ευθύνη 33
2.1. Νομική προσωπικότητα και νομική αυτονομία 33
2.2. Η νομική αυτονομία του Οργανισμού δεν αποκλείει την παράλ¬ληλη στοιχειοθέτηση κρατικής ευθύνης 35
2.2.1. Η στοιχειοθέτηση κρατικής ευθύνης για άμεση συνδρομή στην τέλεση αδικοπραξίας από διεθνή οργανισμό 41
Σελ.
2.2.2. Η στοιχειοθέτηση κρατικής ευθύνης απορρέουσας από την ιδιότητα του μέλους διεθνούς οργανισμού 42

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: Οι προϋποθέσεις στοιχειοθετήσεως διεθνούς ευθύνης των Ηνωμένων Εθνών

1. Παραβίαση διεθνούς υποχρεώσεως

1.1. Γενική προβληματική

1.2. Η προέλευση των διεθνών υποχρεώσεων των Ηνωμένων Εθνών

1.2.1. Ο Χάρτης

1.2.2. Συμβατικές υποχρεώσεις

1.2.3. Εθιμικές υποχρεώσεις

1.2.4. Κανόνες jus cogens

1.2.5. Μονομερείς πράξεις, αποφάσεις, δηλώσεις κλπ.

2. Απόδοση ενέργειας στα Ηνωμένα Έθνη

2.1. Όργανα του Οργανισμού και άλλα πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό του

2.2. Όργανα που έχουν τεθεί στη διάθεση του Οργανισμού από Κράτος μέλος ή διεθνή οργανισμό

2.3. Υπέρβαση εξουσίας ή συμπεριφορά αντίθετη σε εντολές (πράξεις ultra vires)

3. Περιστάσεις που αίρουν τον άδικο χαρακτήρα ενέργειας των Ηνωμένων Εθνών

3.1. Γενική προβληματική

3.2. Συναίνεση

3.3. Νόμιμη άμυνα

3.4. Αντίμετρα

3.5. Ανωτέρα βία

3.6. Κίνδυνος

3.7. Κατάσταση ανάγκης

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: Η ενεργοποίηση της διεθνούς ευθύνης των Ηνωμένων Εθνών

1. Οι φορείς που δύνανται να επικαλεστούν την ευθύνη των Ηνωμένων Εθνών

1.1. Κράτη

1.1.1. Άμεσα ζημιωθέν κράτος

1.1.2. Η διπλωματική προστασία ιδιωτών

1.1.3. Άλλα κράτη εκτός του άμεσα ζημιωθέντος

1.2. Ιδιώτες

1.3. Διεθνείς οργανισμοί

2. Οι μηχανισμοί ενεργοποίησης της ευθύνης των Ηνωμένων Εθνών

2.1. Γενική προβληματική

2.2. Πολιτικο-διπλωματικοί μηχανισμοί

2.2.1. Διαπραγματεύσεις

2.2.2. Έρευνα

2.2.3. Ο θεσμός του διαμεσολαβητή

2.3. Ημι-δικαιοδοτικοί ή δικαιοδοτικοί μηχανισμοί

2.3.1. Επιτροπές αξιώσεων

2.3.2. Διαιτησία

2.3.3. Διεθνές Δικαστήριο (γνωμοδοτική διαδικασία)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ: Οι νομικές συνέπειες της διεθνούς ευθύνης των Ηνωμένων Εθνών

1. Παύση της αδικοπραξίας

2. Διαβεβαιώσεις και εγγυήσεις μη επαναλήψεως της αδικοπραξίας

3. Επανόρθωση της ζημίας

3.1. Αποκατάσταση

3.2. Αποζημίωση

3.3. Ικανοποίηση

4. Συμπληρωματικές συνέπειες για σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ Ή ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Η φυσιογνωμία των επιχειρήσεων

1. Ιστορική αναδρομή

1.1. Από τις επιχειρήσεις διατήρησης της ειρήνης.

1.2.στις επιχειρήσεις επιβολής και εδραίωσης της ειρήνης

2. Έννοια και ταξινόμηση των επιχειρήσεων για τους σκοπούς της μελέτης

2.1. Επιχειρήσεις των Ηνωμένων Εθνών: συγκρότηση, διοίκηση και έλεγχος

2.1.1. Η συγκρότηση της επιχείρησης από αρμόδιο όργανο των Ηνωμένων Εθνών

2.1.2. Η άσκηση διοίκησης και ελέγχου από τα Ηνωμένα Έθνη

2.2. Επιχειρήσεις με εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας στα Κράτη μέλη: οργάνωση, διοίκηση και έλεγχος

3. Νομικό καθεστώς των δυνάμεων που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις

3.1. Δυνάμεις που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις των Ηνωμένων Εθνών

3.2. Δυνάμεις που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις που εξουσιοδοτεί το Συμβούλιο Ασφαλείας

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Η απόδοση άδικης συμπεριφοράς

1. Η διεθνής πρακτική

1.1. Η απόδοση άδικης συμπεριφοράς στο πλαίσιο των επιχειρήσεων των Ηνωμένων Εθνών

1.2. Η απόδοση άδικης συμπεριφοράς στο πλαίσιο των επιχειρήσεων που εξουσιοδοτεί το Συμβούλιο Ασφαλείας

2. Οι προτάσεις της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου

2.1. Η άσκηση αποτελεσματικού ελέγχου ως βασικό κριτήριο για την απόδοση άδικης συμπεριφοράς

2.2. Η ευθύνη του οργανισμού που υποχρεώνει, συστήνει ή εξουσιοδοτεί τα μέλη του να υιοθετήσουν συγκεκριμένη συμπεριφορά

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΙΣ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι: Σχέδιο άρθρων της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου για τη διεθνή ευθύνη των διεθνών οργανισμών

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ: Κατάλογος των ειρηνευτικών επιχειρήσεων των Ηνωμένων Εθνών και των επιχειρήσεων με εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας

ΛΗΜΜΑΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ


Content type

Categories

Add to cartAdd to cart Add to wishlistAdd to wishlist

Related editions

Ε. Δρούγκα, Η εκχώρηση κατά το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο, 2022
Series: Μελέτες Ευρωπαϊκού Ιδιωτικού/Δικονομικού Διεθνούς Δικαίου, #6
Στην παρούσα μελέτη αναλύονται τα ζητήματα που ανακύπτουν αναφορικά με την εκχώρηση στο πεδίο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου. Έμφαση δίνεται στην ιδιάζουσα πρακτική σημασία...
Β. Καρατζιάς/Β. Ζαλίδης/Α. Λιούτας, Εγχειρίδιο Δικαίου Ενόπλων Συγκρούσεων, 2022
Το νέο Εγχειρίδιο του Δικαίου των Ενόπλων Συγκρούσεων τελεί υπό την έγκριση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας και αποτυπώνει με σαφή και επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο...
Β. Κούρτης, Οι Υποχρεώσεις Διατροφής στο Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο, 2022
Οι υποχρεώσεις διατροφής που απορρέουν από οικογενειακές και συγγενικές σχέσεις διατηρούν με σταθερό τρόπο υψηλή θέση μεταξύ των ζητημάτων που απασχολούν τον διεθνή και τον...
Π. Νάσκου-Περράκη/Ν. Ζάικος, Διπλωματικό και Προξενικό Δίκαιο, 2022
Η Διπλωματία, ως επιστήμη ή τέχνη ή και τα δύο, είναι τόσο παλαιά όσο τα έθνη και τα κράτη. Ο τρόπος ενάσκησης της Διπλωματίας, από πρόσκαιρος αρχικά, με τον χρόνο απέκτησε...
Ι. Παπαφλωράτος, Το νομικό καθεστώς των νήσων του Αιγαίου, 2η έκδ., 2022
Το θέμα του καθεστώτος των νήσων του Αιγαίου είναι ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα των διμερών ελληνοτουρκικών σχέσεων και έχει απασχολήσει κορυφαίους νομικούς και από τις...