Ελληνικά English
| | | |

Βιβλία


Ν. Νίκας, Πολιτική δικονομία, τόμ. 3, 2007

Πληροφορίες έκδοσης

Τίτλος
Πολιτική δικονομία
Ένδικα μέσα
© 2007
Συγγραφέας
Τόμος
τόμ. 3
ISBN
978-960-445-211-8
Σελίδες
672
Τιμή
€ 70,00
Σε απόθεμα

Ν. Νίκας, Πολιτική δικονομία, τόμ. 3, 2007


Ν. Νίκας, Πολιτική δικονομία, τόμ. 3, 2007

Το τρίτομο αυτό έργο αποτελεί το καταστάλαγμα 30 ετών ακαδημαϊκής διδασκαλίας και δικηγορικής εμπειρίας του συγγραφέα.

Το έργο είναι επίκαιρο καθώς αφομοιώνει και αξιοποιεί πενταετή εμπειρία της εφαρμογής του Ν. 2915/2001. Αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη, σύγχρονη και αξιόπιστη αντιμετώπιση της πολιτικής δίκης.

Ο συστηματική και εύληπτη οργάνωση της ύλης, ο ζωντανός αφηγηματικός λόγος και ο έντονος και διαρκής διάλογος με τη νομολογία καθιστούν το έργο, το πλέον απαραίτητο και χρηστικό εργαλείο του επαγγελματία νομικού.

Όλα τα επιμέρους θέματα αντιμετωπίζονται με βάση το ισχύον στη χώρα μας δικονομικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου και του άμεσα εφαρμοζόμενου κοινοτικού δικαίου (ιδίως των Κανονισμών των Βρυξελλών Ι και ΙΙ). Επίσης γίνεται συστηματική αξιολόγηση της εθνικής νομολογίας (Αρείου Πάγου), καθώς και της νομολογίας του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.Τέλος εκτίθενται αναλυτικά οι απόψεις της θεωρίας και ο προβληματισμός για την εξεύρεση των πλέον πρόσφορων λύσεων για το κάθε θέμα.

Τόμος πρώτος:

  • Τα θεμέλια της πολιτικής δίκης
  • Τα όργανα απονομής της δικαιοσύνης
  • Η δικαιοδοσία των δικαστηρίων και τα όριά της
  • Η αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων
  • Τα βασικά υποκείμενα της δίκης
  • Την πλειονότητα των διαδίκων
  • Η συμμετοχή τρίτων στη δίκη
  • Οι διαδικαστικές προϋποθέσεις και το αντικείμενο της δίκης
  • Οι μορφές δικαστικής προστασίας
  • Οι θεμελιώδεις δικονομικές αρχές.

Τόμος δεύτερος:

  • Διαδικαστικές πράξεις
  • Η έναρξη τις δίκης
  • Συνέπειες από την άσκηση της αγωγής
  • Προπαρασκευή της συζητήσεως και άμυνα του εναγομένου
  • Η δίκη στο ακροατήριο
  • Η απόδειξη, γενικό μέρος
  • Ειδικό μέρος αποδείξεως. Τα κατ’ ιδίαν αποδεικτικά μέσα
  • Κατάργηση και περάτωση της δίκης
  • Περάτωση της δίκης με δικαστική απόφαση
  • Έννομες συνέπειες των δικαστικών αποφάσεων
  • Οικονομικές παράμετροι της δίκης
  • Διαδικαστικές αποκλίσεις

Τόμος τρίτος:

  • Γενική θεωρία
    Θεμελιώδεις κανόνες
    Παραδεκτό
  • Ανακοπή ερημοδικίας
    Αποστολή, διακρίσεις, παραδεκτό
    Αποτελέσματα άσκησης, συζήτηση, απόφαση
  • Έφεση
    Έννοια
    Αποτελέσματα άσκησης
    Συζήτηση
    Απόφαση
  • Αναψηλάφηση
    Έννοια, παραδεκτό, λόγοι
    Αποτελέσματα άσκησης, συζήτηση, απόφαση
  • Αναίρεση
    Έννοια, παραδεκτό, αποτελέσματα άσκησης
    Λόγοι
    Διαδικασία ενώπιον του ΑΠ
    Απόφαση και διαδικασία μετά την αναίρεση
  • Ανακοπή και τριτανακοπή

Πληροφορίες έκδοσης

Τίτλος
Πολιτική δικονομία
Ένδικα μέσα
© 2007
Συγγραφέας
Τόμος
τόμ. 3
ISBN
978-960-445-211-8
Σελίδες
672
Τιμή
€ 70,00
Σε απόθεμα

Πίνακας περιεχομένων   +

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Πρόλογος.

Κυριότερες συντομογραφίες.

Γενική βιβλιογραφία.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΤΡΙΤΟ

ΕΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ. ΓΕΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ

§ 108. Θεμελιώδεις κανόνες και διακρίσεις των ενδίκων μέσων.

Ι. Δικαιοπολιτική θεώρηση και λειτουργική αποστολή των

ενδίκων μέσων.

ΙΙ. Ορισμός και εννοιολογικά γνωρίσματα των ενδίκων μέ-

σων.

ΙΙΙ. Τα ένδικα μέσα κατά τον ΚΠολΔ και τα βασικά τους χα-

ρακτηριστικά.

IV. Διακρίσεις των ενδίκων μέσων.

V. Ο κανόνας της διαδοχικής ασκήσεως των ενδίκων μέ-

σων.

VI. Διαχρονικό δίκαιο των ενδίκων μέσων.

§ 109. Το παραδεκτό των ενδίκων μέσων.

I. Το παραδεκτό και το βάσιμο των ενδίκων μέσων.

1. Προβάδισμα ελέγχου του παραδεκτού των ενδίκων

μέσων.

2. Σειρά ελέγχου των διαδικαστικών προϋποθέσεων των

ενδίκων μέσων.

II. Οι κατ’ ιδίαν προϋποθέσεις του παραδεκτού των ενδίκων

μέσων.

1. Επιτρεπτό του ενδίκου μέσου.

α. Υποκείμενες σε ένδικα μέσα αποφάσεις.

a) Γενικά.

b) Ένδικα μέσα εναντίον εσφαλμένης κατά το εί-

δος ή κατά τον τύπο δικαστικής αποφάσεως.

β. Νομιμοποιούμενα πρόσωπα.

γ. Επίκληση παραδεκτού λόγου προσβολής της απο-

φάσεως.

2. Έννομο συμφέρον.

α. Έννοια και στοιχεία του εννόμου συμφέροντος.

a) Ατομικότητα του εννόμου συμφέροντος· η βλάβη

του διαδίκου και τα κριτήριά της.

b) Το στοιχείο του εννόμου.

c) Αμεσότητα του εννόμου συμφέροντος.

β. Το έννομο συμφέρον προς άσκηση ενδίκων μέσων

στη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας.

γ. Το έννομο συμφέρον προς άσκηση ενδίκων μέσων

επί παρεμβάσεως και προσεπικλήσεως.

δ. Το έννομο συμφέρον προς άσκηση ενδίκων μέσων

του εισαγγελέως και των ενώσεων καταναλωτών.

3. Νομότυπη και εμπρόθεσμη άσκηση.

α. Νομότυπη άσκηση.

β. Επίσπευση συζητήσεως του ενδίκου μέσου.

γ. Εμπρόθεσμη άσκηση.

4. Μη προηγούμενη άσκηση ομοειδούς ενδίκου μέσου.

α. Γενικά.

β. Ο κανόνας του ανεπιτρέπτου του δευτέρου ενδίκου

μέσου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ

ΑΝΑΚΟΠΗ ΕΡΗΜΟΔΙΚΙΑΣ

§ 110. Αποστολή, διακρίσεις και παραδεκτό της ανακοπής ερημοδι-

κίας.

Ι. Έννοια και αποστολή της ανακοπής ερημοδικίας.

ΙΙ. Οι προϋποθέσεις του παραδεκτού της ανακοπής ερημοδι-

κίας.

1. Αποφάσεις υποκείμενες σε ανακοπή ερημοδικίας.

2. Νομιμοποιούμενα πρόσωπα.

3. Έννομο συμφέρον.

4. Εμπρόθεσμη και νομότυπη άσκηση της ανακοπής ερη-

μοδικίας.

α. Εμπρόθεσμη άσκηση.

β. Νομότυπη άσκηση.

5. Μη άσκηση άλλης, προηγούμενης ανακοπής ερημοδι-

κίας.

§ 111. Αποτελέσματα ασκήσεως, συζήτηση και απόφαση επί της

ανακοπής ερημοδικίας.

Ι. Αποτελέσματα της προθεσμίας και της ασκήσεως ανακο-

πής ερημοδικίας.

ΙΙ. Συζήτηση και απόφαση για την ανακοπή ερημοδικίας.

1. Συζήτηση.

2. Απόφαση.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΠΕΜΠΤΟ

ΕΦΕΣΗ

§ 112. Έννοια και παραδεκτό της εφέσεως.

Ι. Λειτουργική αποστολή της εφέσεως.

ΙΙ. Το παραδεκτό και το βάσιμο της εφέσεως.

ΙΙΙ. Στοιχεία του παραδεκτού της εφέσεως.

1. Προσβαλλόμενες με έφεση αποφάσεις.

α. Γενικά.

β. Οριστικός χαρακτήρας της εκκαλούμενης αποφά-

σεως.

a) Απρόσβλητο των μη οριστικών αποφάσεων.

b) Τελειωτικές αποφάσεις. Το πρόβλημα των εν

μέρει οριστικών αποφάσεων.

c) Συνεκδίκαση.

d) Ομοδικία.

e) Αντικειμενική σώρευση.

f) Τοποθέτηση.

γ. Ανέκκλητες αποφάσεις.

δ. Ειδικές περιπτώσεις.

ε. Ερήμην αποφάσεις.

2. Νομιμοποιούμενα πρόσωπα.

α. Ενεργητική νομιμοποίηση.

β. Παθητική νομιμοποίηση.

3. Εμπρόθεσμη άσκηση της εφέσεως.

4. Νομότυπη άσκηση της εφέσεως.

α. Περιεχόμενο του δικογράφου.

β. Λόγοι εφέσεως.

5. Πρόσθετοι λόγοι εφέσεως.

α. Έννοια, σκοπός, νομική φύση.

β. Αντικείμενο των πρόσθετων λόγων.

γ. Άσκηση των πρόσθετων λόγων.

§ 113. Αποτελέσματα ασκήσεως της εφέσεως.

Ι. Ανασταλτικό αποτέλεσμα.

ΙΙ. Μεταβιβαστικό αποτέλεσμα.

1. Έννοια και σημασία.

2. Συντεταγμένες του μεταβιβαστικού αποτελέσματος.

α. Αίτημα εφέσεως. Εκκληθέντα κεφάλαια.

β. Λόγοι εφέσεως.

γ. Αυτοτελείς ισχυρισμοί.

3. Όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος στις σύνθε-

τες δίκες.

4. Η λειτουργία του μεταβιβαστικού αποτελέσματος

μετά την εξαφάνιση της εκκαλούμενης αποφάσεως.

ΙΙΙ. Επικοινωτικό αποτέλεσμα. Η αντέφεση.

1. Έννοια, σκοπός, νομική φύση.

2. Προϋποθέσεις του παραδεκτού της αντεφέσεως.

α. Παραδεκτή άσκηση εφέσεως.

β. Νομιμοποίηση και έννομο συμφέρον.

γ. Νομότυπη και εμπρόθεσμη άσκηση.

δ. Προσβαλλόμενα με την αντέφεση κεφάλαια.

3. Συζήτηση και απόφαση επί της αντεφέσεως.

§ 114. Συζήτηση επί της εφέσεως.

Ι. Η διαδικασία στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

1. Γενικές παρατηρήσεις.

2. Κατάθεση προτάσεων.

3. Συζήτηση και απόδειξη.

4. Επαναφορά ισχυρισμών και αποδεικτικών μέσων.

Προσαγωγή αποδείξεων.

5. Παραίτηση από την αγωγή, από την έφεση κ.λπ.

6. Συμμετοχή τρίτων στην κατ’ έφεση δίκη.

7. Ερημοδικία στην κατ’ έφεση δίκη.

ΙΙ. Το αντικείμενο της έκκλητης δίκης.

1. Συστήματα πλήρους και περιορισμένης εφέσεως.

α. Πλήρης έφεση.

β. Περιορισμένη έφεση.

2. Το ισχύον σύστημα εφέσεως.

ΙΙΙ. Το υλικό της κατ’ έφεση δίκης.

1. Νέα αιτήματα, μεταβολή της αγωγής.

α. Νέα αιτήματα.

β. Μεταβολή της αγωγής.

2. Νέοι πραγματικοί ισχυρισμοί.

α. Ο κανόνας του αποκλεισμού προβολής νέων πραγ-

ματικών ισχυρισμών στο εφετείο.

β. Αντικείμενο εφαρμογής του αποκλεισμού.

γ. Εξαιρέσεις από το σύστημα συγκεντρώσεως.

a) Ισχυρισμοί προτεινόμενοι ως άμυνα κατά της

εφέσεως.

b) Ισχυρισμοί προτεινόμενοι από τους παρεμβαί-

νοντες, που παρέμβηκαν για πρώτη φορά στην

έκκλητη δίκη.

c) Οψιγενείς ισχυρισμοί.

d) Ισχυρισμοί που προβάλλονται παραδεκτά κατά

το άρθρ. 269.

δ. Πραγματικοί ισχυρισμοί που απορρίφθηκαν πρω-

τοδίκως.

a) Ισχυρισμοί που απορρίφθηκαν ως εκπρόθεσμοι

b) Ισχυρισμοί που απορρίφθηκαν ως αόριστοι.

ε. Τρόπος και χρόνος υποβολής των νέων πραγματι-

κών ισχυρισμών.

στ. Νομική μεταχείριση των νέων πραγματικών ισχυ-

ρισμών.

ζ. Ισχυρισμοί επί εφέσεως, που αφορά αποφάσεις εκ-

διδόμενες χωρίς την πραγματική συμμετοχή του

εκκαλούντος.

3. Νέα αποδεικτικά μέσα.

α. Ο κανόνας.

β. Οι εξαιρέσεις.

γ. Διεξαγωγή των νέων αποδείξεων.

4. Δικαιοπολιτική θεώρηση.

§ 115. Απόφαση επί της εφέσεως.

Ι. Αυτεπάγγελτος έλεγχος του παραδεκτού της εφέσεως και

του παραδεκτού των λόγων της.

ΙΙ. Εφαρμοστέο δίκαιο.

ΙΙΙ. Αντικατάσταση αιτιολογιών.

1. Κριτήριο λειτουργίας του μηχανισμού αντικαταστά-

σεως των αιτιολογιών.

2. Περιπτωσιολογία.

α. Διαφορά του είδους απορρίψεως της αγωγής.

β. Ταυτότητα του είδους απορρίψεως της αγωγής.

γ. Απόρριψη της αγωγής ως νόμω ή ουσία αβάσιμης

δ. Αλλαγή νομικού χαρακτηρισμού.

3. Αντικατάσταση των αιτιολογιών και επί ανωριμότη-

τας της υποθέσεως.

IV. Reformatio in peius.

1. Δικαιοπολιτικά θεμέλια και έννοια της χειροτερεύ-

σεως της θέσεως του εκκαλούντος.

2. Χειροτέρευση της θέσεως του εκκαλούντος.

α. Πριν από την εξαφάνιση της εκκαλούμενης αποφά-

σεως.

β. Μετά την εξαφάνιση της εκκαλούμενης αποφά-

σεως.

V. Επεκτατικό αποτέλεσμα της εφέσεως στους απλούς ομο-

δίκους του εκκαλούντος.

1. Προϋποθέσεις της επεκτάσεως.

2. Αυτοδίκαιη επέκταση του ευνοϊκού αποτελέσματος

της εφέσεως στους απρακτούντες ομοδίκους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΕΚΤΟ

ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ

§ 116. Έννοια, παραδεκτό και λόγοι της αναψηλαφήσεως.

Ι. Έννοια της αναψηλαφήσεως.

ΙΙ. Παραδεκτό της αναψηλαφήσεως.

1. Προσβαλλόμενες με αναψηλάφηση αποφάσεις.

2. Νομιμοποιούμενα πρόσωπα.

α. Ενεργητική νομιμοποίηση.

β. Παθητική νομιμοποίηση.

3. Έννομο συμφέρον, ανεπίτρεπτο δεύτερης αναψηλα-

φήσεως.

4. Νομότυπη άσκηση της αναψηλαφήσεως.

5. Λόγοι αναψηλαφήσεως.

α. Δικονομικοί λόγοι.

a) Έκδοση αντιφατικών αποφάσεων (544 αριθ. 1)

b) Μη νόμιμη εκπροσώπηση του διαδίκου (544

αριθ. 2).

c) Εκπροσώπηση διαδίκων με αντίθετα συμφέρο-

ντα (544 αριθ. 3).

d) Έλλειψη δικαστικής πληρεξουσιότητας (544

αριθ. 4).

e) Πλαστή απόφαση (544 αριθ. 5).

f) Κλήτευση αντιδίκου ως άγνωστης διαμονής ενώ

είχε γνωστή διαμονή (544 αριθ. 9).

β. Οιονεί ουσιαστικοί λόγοι.

a) Ψευδείς καταθέσεις μαρτύρων, διαδίκων κ.λπ. ή

πλαστά έγγραφα (544 αριθ. 6).

b) Ανεύρεση νέων κρίσιμων εγγράφων (544 αριθ.

7).

c) Ανατροπή επιστηρικτικής αποφάσεως (544

αριθ. 8).

6. Εμπρόθεσμη άσκηση της αναψηλαφήσεως.

α. Γνήσια προθεσμία.

a) Έναρξη προθεσμίας αναψηλαφήσεως επί των

δικονομικών λόγων.

b) Έναρξη προθεσμίας αναψηλαφήσεως επί των

οιονεί ουσιαστικών λόγων.

β. Καταχρηστική προθεσμία.

§ 117. Αποτελέσματα ασκήσεως, συζήτηση και απόφαση επί της

αναψηλαφήσεως.

Ι. Αποτελέσματα προθεσμίας και ασκήσεως της αναψηλα-

φήσεως.

ΙΙ. Συζήτηση επί της αναψηλαφήσεως.

ΙΙΙ. Απόφαση επί της αναψηλαφήσεως και επί της ουσίας της

διαφοράς.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΕΒΔΟΜΟ

ΑΝΑΙΡΕΣΗ

§ 118. Έννοια, παραδεκτό και αποτελέσματα της αιτήσεως αναιρέ-

σεως.

Ι. Έννοια και αποστολή της αναιρέσεως.

1. Γενικά χαρακτηριστικά της αναιρέσεως.

2. Σκοπός της αναιρέσεως.

ΙΙ. Παραδεκτό της αναιρέσεως.

1. Προσβαλλόμενες με αναίρεση αποφάσεις.

α. Γενικά.

β. Οριστικές και τελεσίδικες αποφάσεις.

a) Απρόσβλητο των μη οριστικών αποφάσεων.

b) Τελειωτικές αποφάσεις.

c) Αποφάσεις πρωτοβάθμιων δικαστηρίων.

d) Κρίσιμος χρόνος τελεσιδικίας της προσβαλλό-

μενης αποφάσεως.

2. Νομιμοποιούμενα πρόσωπα.

α. Ενεργητική νομιμοποίηση.

a) Διάδικοι.

b) Διάδοχοι.

c) Εισαγγελείς.

β. Παθητική νομιμοποίηση.

a) Διάδικοι.

b) Ομόδικοι.

c) Παρεμβαίνοντες.

d) Προσεπικληθέντες.

e) Διάδοχοι.

3. Έννομο συμφέρον.

4. Μη προηγούμενη άσκηση άλλης αναιρέσεως.

5. Νομότυπη άσκηση της αναιρέσεως.

α. Άσκηση αναιρέσεως.

β. Περιεχόμενο του αναιρετηρίου.

6. Εμπρόθεσμη άσκηση της αναιρέσεως.

7. Πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως.

α. Προϋποθέσεις ασκήσεως.

β. Τρόπος και προθεσμία ασκήσεως.

ΙΙΙ. Αποτελέσματα προθεσμίας και ασκήσεως της αναιρέ-

σεως.

1. Έλλειψη ανασταλτικού αποτελέσματος.

2. Αυτοδίκαιη αναστολή εκτελεστότητας.

3. Αίτηση αναστολής εκτελέσεως.

α. Αποφάσεις υποκείμενες σε αναστολή.

β. Προϋποθέσεις χορηγήσεως της αναστολής.

γ. Διαδικασία χορηγήσεως της αναστολής.

δ. Αποτελέσματα της αναστολής.

§ 119. Λόγοι αναιρέσεως.

Ι. Νομικό και πραγματικό ζήτημα.

1. Αόριστες νομικές έννοιες.

2. Έλεγχος εγγράφων.

α. Των αποδεικτικών εγγράφων.

β. Των διαδικαστικών εγγράφων.

ΙΙ. Το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων αναιρέσεως.

1. Το στοιχείο του ορισμένου.

2. Το στοιχείο του εννόμου συμφέροντος.

3. Το προαπαιτούμενο της προβολής του ισχυρισμού στο

δικαστήριο της ουσίας.

α. Κανόνας.

β. Εξαιρέσεις.

a) Ισχυρισμοί που δεν μπορούσαν να προταθούν.

b) Σφάλμα που προκύπτει από την προσβαλλόμενη

απόφαση.

c) Ισχυρισμοί που αφορούν στη δημόσια τάξη.

4. Το απαράδεκτο του λόγου αναιρέσεως κατά της απο-

φάσεως που συμμορφώθηκε προς την αναιρετική.

5. Το απαράδεκτο του λόγου αναιρέσεως που προκλή-

θηκε από τη συμπεριφορά του αναιρεσείοντος.

6. Αυτεπάγγελτα λαμβανόμενοι υπόψη λόγοι αναιρέ-

σεως.

ΙΙΙ. Διακρίσεις των λόγων αναιρέσεως.

IV. Ουσιαστικός και ουσιαστικογενής λόγοι αναιρέσεως.

1. Παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (559 αριθ. 1)

α. Είδη παραβάσεως.

β. Η φύση του παραβιαζόμενου κανόνα δικαίου.

γ. Διδάγματα κοινής πείρας.

δ. Ορισμένο του λόγου αναιρέσεως.

2. Έλλειψη νόμιμης βάσεως (559 αριθ. 19).

α. Γενικά.

β. Εννοιολογικό περιεχόμενο.

γ. Οριοθέτηση.

δ. Ορισμένο του λόγου.

ε. Επίμετρο.

V. Δικονομικοί λόγοι αναιρέσεως.

1. Παραβάσεις που αφορούν στη συγκρότηση του δικα-

στηρίου, στη δικαιοδοσία και στην καθ’ ύλη αρμοδιό-

τητα.

α. Συγκρότηση του δικαστηρίου (559 αριθ. 2).

β. Μη εξαίρεση εξαιρετέου δικαστή (559 αριθ. 3).

γ. Υπέρβαση δικαιοδοσίας (559 αριθ. 4).

δ. Αναρμοδιότητα δικαστηρίου (559 αριθ. 5).

2. Παραβάσεις θεμελιωδών δικονομικών αρχών.

α. Παράνομη ερημοδικία (559 αριθ. 6).

β. Παράνομος αποκλεισμός της δημοσιότητας (559

αριθ. 7).

γ. Μη λήψη υπόψη πραγμάτων προταθέντων ή λήψη

υπόψη πραγμάτων μη προταθέντων (559 αριθ. 8).

a) Μη λήψη υπόψη προταθέντων ισχυρισμών.

b) Λήψη υπόψη μη προταθέντων ισχυρισμών.

c) Ορισμένου του λόγου.

δ. Παραβάσεις ως προς το αίτημα (559 αριθ. 9).

a) Επιδίκαση μη αιτηθέντος ή πλέον του αιτηθέ-

ντος.

b) Αδίκαστη αίτηση.

3. Παραβάσεις που αφορούν στο δίκαιο της αποδείξεως

α. Παραδοχή πραγμάτων ως αληθών χωρίς απόδειξη

(559 αριθ. 10).

β. Παράβαση των διατάξεων περί τα αποδεικτικά

μέσα (559 αριθ. 11).

a) Λήψη υπόψη ανεπίτρεπτων εκ του νόμου απο-

δεικτικών μέσων.

b) Λήψη υπόψη αποδείξεων που δεν προσκομί-

σθηκαν ή δεν έγινε επίκλησή τους.

c) Μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων που προ-

σκομίσθηκαν με επίκληση.

γ. Παραβάσεις ως προς τη δύναμη των αποδεικτικών

μέσων (559 αριθ. 12).

δ. Εσφαλμένη εφαρμογή των κανόνων περί του

βάρους αποδείξεως (559 αριθ. 13).

ε. Παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου (559

αριθ. 20).

4. Παραβάσεις που αφορούν στην υπόσταση και στη

δεσμευτικότητα της δικαστικής αποφάσεως.

α. Παράνομη ανάκληση οριστικής αποφάσεως (559

αριθ. 15).

β. Παραβάσεις περί το δεδικασμένο (559 αριθ. 16).

γ. Ύπαρξη αντιφατικών διατάξεων στην ίδια από-

φαση (559 αριθ. 17).

δ. Μη συμμόρφωση προς αναιρετική απόφαση (559

αριθ. 18).

5. Παράνομη κήρυξη ή μη κήρυξη ακυρότητας, εκπτώ-

σεως από το δικαίωμα ή απαραδέκτου (559 αριθ. 14)

VI. Λόγοι αναιρέσεως σε υποθέσεις ειρηνοδικείου.

1. Παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (560 αριθ. 1)

2. Μη νόμιμη συγκρότηση του δικαστηρίου (560 αριθ.

2).

3. Υπέρβαση δικαιοδοσίας ή παράβαση της καθ’ ύλην

αρμοδιότητας (560 αριθ. 3).

4. Παράνομος αποκλεισμός της δημοσιότητας (560 αριθ.

4).

§ 120. Η διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου.

Ι. Προδικασία.

1. Προσδιορισμός δικασίμου.

2. Κατάθεση προτάσεων και εγγράφων.

3. Σύμπραξη εισηγητή αρεοπαγίτη.

ΙΙ. Κύρια διαδικασία.

1. Αρμοδιότητα εκδικάσεως της αναιρέσεως.

2. Η συζήτηση στο ακροατήριο.

3. Αναβολή της συζητήσεως.

4. Ερημοδικία.

§ 121. Η απόφαση επί της αναιρέσεως και η μετά την αναίρεση δια-

δικασία.

Ι. Η απόφαση επί της αναιρέσεως.

1. Έλεγχος του παραδεκτού και του βασίμου της αναιρέ-

σεως και των λόγων της.

2. Αναίρεση ως προς τις αιτιολογίες.

3. Συνέπειες αναιρέσεως της αποφάσεως.

4. Επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατά-

σταση.

α. Έννοια, σκοπός.

β. Προϋποθέσεις επαναφοράς.

γ. Απόφαση επί της αιτήσεως επαναφοράς.

ΙΙ. Η διαδικασία μετά την αναίρεση.

1. Περαιτέρω διαδικαστικά βήματα.

2. Η διαδικασία στο δικαστήριο της παραπομπής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΟΓΔΟΟ

ΑΝΑΚΟΠΗ ΚΑΙ ΤΡΙΤΑΝΑΚΟΠΗ

§ 122. Ανακοπή.

Ι. Έννοια και προαπαιτούμενα της ανακοπής.

1. Έννοια της ανακοπής.

2. Προϋποθέσεις του παραδεκτού της ανακοπής.

ΙΙ. Άσκηση και συζήτηση της ανακοπής.

1. Άσκηση και περιεχόμενο της ανακοπής.

2. Πρόσθετοι λόγοι ανακοπής.

3. Συζήτηση της ανακοπής.

ΙΙΙ. Συνέπειες ασκήσεως και απόφαση επί της ανακοπής.

§ 123. Τριτανακοπή.

Ι. Έννοια και μορφές της τριτανακοπής.

ΙΙ. Παραδεκτό της τριτανακοπής.

1. Αποφάσεις υποκείμενες σε τριτανακοπή.

2. Νομιμοποίηση.

α. Ενεργητική νομιμοποίηση.

a) Επί γνήσιας τριτανακοπής

b) Επί καταχρηστικής τριτανακοπής.

β. Παθητική νομιμοποίηση.

3. Έννομο συμφέρον.

ΙΙΙ. Η άσκηση της τριτανακοπής και τα αποτελέσματα της

ασκήσεώς της.

1. Άσκηση της τριτανακοπής.

2. Αποτελέσματα της τριτανακοπής.

IV. Συζήτηση και απόφαση επί της τριτανακοπής.

1. Αρμοδιότητα για την εκδίκαση της τριτανακοπής.

2. Διαδικασία εκδικάσεως της τριτανακοπής.

3. Απόφαση επί της τριτανακοπής.

Ευρετήριο λημμάτων.

Ευρετήριο νομικών κανόνων.

Τύπος περιεχομένου

Κατηγορίες

Αγορά

Προσθήκη στο καλάθι  Προσθήκη στο καλάθι
Προσθήκη στη λίστα επιθυμητών  Προσθήκη στη λίστα επιθυμητών

Άλλοι τόμοι

Σχετικές εκδόσεις

Καλάθι αγορών

Το καλάθι αγορών είναι άδειο

Είσοδος στο σύστημα

Να παραμείνω συνδεδεμένος
Δημιουργία λογαριασμού