Ν. Κλαμαρής/Σ. Κουσούλης/Σ. Πανταζόπουλος, Πολιτική Δικονομία, 4η έκδ., 2022


Ν. Κλαμαρής/Σ. Κουσούλης/Σ. Πανταζόπουλος, Πολιτική Δικονομία, 4η έκδ., 2022

Το παρόν έργο, ξεπερνώντας κατά πολύ τα όρια ενός εγχειριδίου, αποτελεί ένα απαραίτητο και πλήρες εργαλείο μελέτης και πράξης για τον ΚΟΔΚΔΛ και το γενικό μέρος και τη διαδικασία στα πρωτοβάθμια δικαστήρια του ΚΠολΔ. Ειδικότερα, αναλύεται εκτενώς ο οργανισμός δικαστηρίων με έμφαση στην οργάνωση και τη λειτουργία των δικαστηρίων και τη θέση των δικαστικών λειτουργών, η δικαιοδοσία και η αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων, τα υποκείμενα και το αντικείμενο της δίκης, οι θεμελιώδεις δικονομικές αρχές, οι διαδικαστικές πράξεις, η άσκηση και εκδίκαση της αγωγής, η άμυνα του εναγομένου και η εξέλιξη της δίκης, η δικαστική απόφαση και το δεδικασμένο, η απόδειξη, οι διατάξεις για τις μικροδιαφορές, τα δικαστικά έξοδα και τη νομική βοήθεια.

Η παρούσα έκδοση είναι πλήρως ενημερωμένη και κατέστη αναγκαία μετά τις τροποποιήσεις που επέφεραν οι νέες διατάξεις του ν. 4842/2021 (ΦΕΚ Α΄ 190/13.10.2021) που αφορούν κυρίως, αλλά όχι μόνον, τη δίκη της τακτικής διαδικασίας και ο πρόσφατος ν. 4871/2021 (ΦΕΚ Α΄ 246/10.12.2021) για την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών.

‘Όλα τα κεφάλαια του βιβλίου έχουν εμπλουτιστεί με την πρόσφατη νομολογία, ενώ παράλληλα στην ύλη της νέας έκδοσης εντάχθηκαν και αναλύθηκαν ζητήματα, που δεν είχαν αναφερθεί στις προηγούμενες εκδόσεις, και περιλήφθηκαν και άλλες θεματικές που δεν είχαν αναλυθεί εκτενώς σε δογματικό και νομολογιακό επίπεδο.

Πληροφορίες έκδοσης

Τίτλος
Πολιτική Δικονομία
Οργανισμός δικαστηρίων - Γενική εισαγωγή και διαδικασία στα πρωτοβάθμια δικαστήρια - Δεδικασμένο - Απόδειξη
Ενημέρωση με τον Ν. 4842/2021 και τον Ν. 4871/2021
© 2022
Συγγραφείς
Έκδοση
4η έκδ.
ISBN
978-960-648-467-4
Σελίδες
XXXIII + 1048
Τιμή
€ 95,00
Σε απόθεμα

Πίνακας περιεχομένων   +

Πρόλογος Δ΄ εκδόσεως.

Πρόλογος Γ΄ εκδόσεως.

Πρόλογος Β΄ εκδόσεως.

Πρόλογος Α΄ εκδόσεως.

Γενική βιβλιογραφία.

ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΩΤΗ

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

§. 1. Έννοια και αντικείμενο του Οργανισμού Δικαστηρίων.

§. 2. Οι νομικές βάσεις / πηγές και τα νομοθετικά θεμέλια του Οργανι­σμού Δικαστηρίων.

§ 3. Η δικαιοδοτική (δικαστική) λειτουργία σύμφωνα με το Σύνταγμα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΣΥΜΠΡΑΤΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

§ 4. Τα όργανα απονομής δικαιοσύνης.

§ 5. Τα πρόσωπα που απονέμουν Δικαιοσύνη (οι Δικαστικοί Λειτουργοί).

§ 6. Θεσμοί και πρόσωπα που συμπράττουν στην απονομή της δικαιοσύνης, χωρίς να έχουν την ιδιότητα του Δικαιοδοτικού Οργάνου ή αντίστοιχα την ιδιότητα του Δικαστικού Λειτουργού.

6.1. Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.

6.2. Δικηγόροι.

6.3. Συμβολαιογράφοι.

6.4. Δικαστικοί Υπάλληλοι.

6.5. Δικαστικοί Επιμελητές.

6.6. Υποθηκοφύλακες.

6.7. Ληξίαρχοι.

§ 7. Εγγυήσεις απονομής δικαιοσύνης.

§ 8. Η εξαίρεση των Δικαστικών Λειτουργών.

§ 9. Τρόποι επιλογής των Δικαστικών Λειτουργών.

§ 10. Η ευθύνη των Δικαστικών Λειτουργών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ

Η ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΓΕΝΙΚΟ ΜΕΡΟΣ

§ 11. Έκταση εφαρμογής του Οργανισμού Δικαστηρίων και Καταστάσεως Δικαστικών Λειτουργών (Ν. 1756/1988) – Ίδρυση, συγ­χώ­νευση, κατάργηση, περιφέρεια και έδρα των δικαστηρίων.

§ 12. Οργανικές θέσεις Δικαστικών Λειτουργών και συγκρότηση δι­καστηρίων.

§ 13. Τρόποι συγκροτήσεως των δικαιοδοτικών οργάνων.

§ 14. Τα δικαστικά καταστήματα και οι συνεδριάσεις των δικαστηρίων

14.1. Τα δικαστικά καταστήματα.

14.2. Οι συνεδριάσεις των δικαστηρίων.

14.3. Το δικαστικό έτος - Οι δικαστικές διακοπές.

§ 15. Η Διεύθυνση των Δικαστηρίων και των Εισαγγελιών.

15.1. Η Διεύθυνση των Δικαστηρίων.

15.2. Η Διεύθυνση των Εισαγγελιών.

§ 16. Η Ολομέλεια του Δικαστηρίου και της Εισαγγελίας.

§ 17. Η Εποπτεία της Διοικήσεως της Δικαιοσύνης και των Δικαστηρίων της χώρας.

§ 18. Οι κανονισμοί των δικαστηρίων και των εισαγγελιών.

ΕΙΔΙΚΟ ΜΕΡΟΣ

§ 19. Ο Άρειος Πάγος.

§ 20. Η Εισαγγελική Αρχή.

§ 21. Οι ανακριτές και οι δικαστές ανηλίκων.

§ 22. Η Γενική Επιτροπεία της Επικρατείας των Τακτικών Διοικητικών Δι­­κα­στηρίων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ

Η ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ

§ 23. Επιλογή, διορισμός και ανάληψη καθηκόντων των Δικαστικών Λειτουργών.

23.1. Ο τρόπος επιλογής και ο διορισμός των Δικαστικών Λειτουρ­γών.

23.2. Προσόντα και κωλύματα διορισμού των Δικαστικών Λειτουργών

23.3. Ο αναδιορισμός των Δικαστικών Λειτουργών.

§ 24. Τα ασυμβίβαστα και τα κωλύματα των Δικαστικών Λειτουργών κατά την άσκηση της δικαιοδοτικής λειτουργίας.

24.1. Τα ασυμβίβαστα των Δικαστικών Λειτουργών.

24.2. Κωλύματα εντοπιότητας των Δικαστικών Λειτουργών.

§ 25. Τα δικαιώματα των Δικαστικών Λειτουργών.

25.1. Οι αποδοχές των Δικαστικών Λειτουργών.

25.2. Η άδεια των Δικαστικών Λειτουργών.

§ 26. Οι υπηρεσιακές μεταβολές των Δικαστικών Λειτουργών.

26.1. Η προαγωγή των Δικαστικών Λειτουργών.

26.2. Η μετάθεση των Δικαστικών Λειτουργών.

26.3. Η απόσπαση των Δικαστικών Λειτουργών.

§ 27. H ισοβιότητα των Δικαστικών Λειτουργών και η παύση της.

§ 28. Η διαθεσιμότητα, η αργία και η θέση εκτός υπηρεσίας των Δικαστικών Λειτουργών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ

Η ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ

§ 29. Εποπτεία και όργανα επιθεωρήσεως των Δικαστικών Λειτουργών.

§ 30. Οι αρμοδιότητες των επιθεωρητών και οι εκθέσεις επιθεωρήσεως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ

ΤΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ

§ 31. Οι γενικές αρχές του πειθαρχικού δικαίου, πειθαρχικό παράπτω­μα, πειθαρχικές ποινές.

31.1. Οι γενικές αρχές του πειθαρχικού δικαίου.

31.2. Η έννοια του πειθαρχικού παραπτώματος.

31.3. Οι πειθαρχικές ποινές.

§ 32. Πειθαρχική δικαιοδοσία, πειθαρχική δίωξη.

32.1. Τα όργανα της πειθαρχικής δικαιοδοσίας.

32.2. Τα όργανα της πειθαρχικής διώξεως και η άσκησή της.

§ 33. Η πειθαρχική διαδικασία.

33.1. Γενικά.

33.2. Η πειθαρχική διαδικασία ενώπιον των συμβουλίων.

33.2.1. Η προδικασία.

33.2.2. Η κύρια διαδικασία στα πειθαρχικά συμβούλια.

33.3. Η πειθαρχική διαδικασία ενώπιον των δικαστηρίων.

33.4. Τα ένδικα μέσα κατά των αποφάσεων των πειθαρχικών

συμ­βουλίων.

33.5. Οι συνέπειες των αποφάσεων των πειθαρχικών συμβου­λίων

και η εκτέλεσή τους.

ΕΝΟΤΗΤΑ ΔΕΥΤΕΡΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΤΑ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ

ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

§ 1. Εισαγωγικές έννοιες και εννοιολογικές / λειτουργικές διακρίσεις του δικαίου.

Ι. Δίκαιο, κανόνες δικαίου, ουσιαστικό δίκαιο, δικονομικό δίκαιο.

ΙΙ. Διακρίσεις του δικονομικού δικαίου.

§ 2. Πηγές του αστικού δικονομικού δικαίου.

Ι. Άμεσες πηγές.

1. Το Σύνταγμα.

2. Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας.

3. Ο Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων και Καταστάσεως Δικαστικών Λειτουργών (Ν. 1756/1988, όπως ισχύει σήμερα).

4. Άλλοι νόμοι που αποτελούν άμεση πηγή του αστικού δικονομικού δικαίου.

5. Έθιμο.

ΙΙ. Έμμεσες πηγές.

§ 3. Η συνταγματική διάσταση του αστικού δικονομικού δικαίου, τα συνταγματικά θεμέλια της ανεξαρτησίας και της αντικειμενικότητας της δικαιοδοτικής λει­τουργίας, τα συνταγματικά δικονομικά δικαιώματα και τα συνταγματικά δικονομικά αξιώματα.

Ι. Το συνταγματικό δικονομικό δικαίωμα της παροχής δικαστικής προστασίας.

ΙΙ. Τα δικαιοδοτικά όργανα, οι δικαστικοί λειτουργοί και η κατοχύρω­ση της ανεξαρτησίας της δικαιοδοτικής λειτουργίας.

1. Τα δικαιοδοτικά όργανα.

2. Οι δικαστικοί λειτουργοί.

3. Η συνταγματική κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της δικαιοδοτικής λειτουργίας.

4. Ισοβιότητα των δικαστικών λειτουργών.

5. Ο ενδοδικαστηριακός έλεγχος των δικαστικών αποφάσεων.

6. Ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων.

7. Η προσωπική ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών.

ΙΙΙ. Τα συνταγματικά θεμελιώδη δικονομικά αξιώματα (οι συνταγ­μα­τικά κατοχυρωμένες θεμελιώδεις δικο­νομικές αρχές).

1. Η αρχή της ισότητας.

2. Η αρχή του φυσικού/νόμιμου δικαστή.

3. Η αρχή της δημοσιότητας.

4. Η αρχή του αιτιολογημένου των δικαστικών αποφάσεων.

5. Η απαγόρευση της καταχρηστικής συμπεριφοράς.

§ 4. Τα θεμελιώδη δικονομικά αξιώματα (θεμελιώδεις δικονομικές αρχές) που δεν κατοχυρώνονται συνταγματικά.

Ι. Το αξίωμα (η αρχή) της συζητήσεως (με την ευρεία του έννοια).

1. Το αξίωμα (η αρχή) της συζητήσεως (με στενή έννοια).

2. Το αξίωμα (η αρχή) της διαθέσεως.

ΙΙ. Το αξίωμα (η αρχή) της κυριαρχίας των κρατικών (δικαιοδοτικών) οργάνων / δικαστηρίων ή δικαστικών αρχών.

1. Το αξίωμα (η αρχή, το σύστημα) της ανακρίσεως.

2. Το αξίωμα (η αρχή, το σύστημα) της αυτεπάγγελτης ενέργειας των κρατικών (δικαιοδοτικών) οργάνων (ή δικαστικών αρχών).

ΙΙΙ. Η αρχή της απαγορεύσεως των αιφνιδιασμών.

IV. Η αρχή της προδικασίας.

V. Το συγκεντρωτικό σύστημα.

VΙ. Η αρχή της προφορικότητας και της έγγραφης διαδικασίας.

1. Η προφορική διαδικασία.

2. Η έγγραφη διαδικασία.

§ 5. Δικαιοδοσία και αρμοδιότητα.

Ι. Έννοια δικαιοδοσίας.

ΙΙ. Έννοια της αρμοδιότητας και διακρίσεις της αρμοδιότητας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΗΣ

§ 6. Έννοια και διακρίσεις του δικονομικού δικαίου.

Ι. Δικονομικό και ουσιαστικό δίκαιο.

1. Το ουσιαστικό δίκαιο και η πραγμάτωσή του.

2. Λειτουργία του δικονομικού δικαίου.

3. Διακρίσεις του δικονομικού δικαίου.

ΙΙ. Πολιτική δικονομία.

1. Έννοια, ορολογία.

2. Οι κανόνες της πολιτικής δικονομίας.

§ 7. Η πολιτική δίκη.

Ι. Έννοια και σκοποί της πολιτικής δίκης.

1. Έννοια, αντικείμενο και νομική φύση της πολιτικής δίκης.

2. Στάδια και σκοποί της πολιτικής δίκης.

ΙΙ. Η αξίωση παροχής δικαστικής προστασίας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

§ 8. Η δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων.

Ι. Έννοια και αντικείμενο της πολιτικής δικαιοδοσίας.

1. Η έννοια της δικαιοδοσίας γενικώς.

2. Η πολιτική δικαιοδοσία και οι σχέσεις της με άλλες δικαιοδοσίες

ΙΙ. Διακρίσεις της πολιτικής δικαιοδοσίας.

1. Αμφισβητούμενη και εκούσια δικαιοδοσία.

2. Εσωτερική και διεθνής δικαιοδοσία.

§ 9. Η διεθνής δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων.

Ι. Η θεμελίωση της διεθνούς δικαιοδοσίας.

1. Κριτήρια.

2. Συμβατικός καθορισμός της διεθνούς δικαιοδοσίας.

3. Εξέταση της διεθνούς δικαιοδοσίας.

4. Η διεθνής δικαιοδοσία κατά τον Κανονισμό 44/2001 και τον αντικαταστήσαντα αυτόν Κανονισμό 1215/2012.

ΙΙ. Ετεροδικία.

ΙΙΙ. Δικαστική συνδρομή.

§ 10. Η αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων.

Ι. Έννοια και διακρίσεις.

ΙΙ. Η λειτουργική αρμοδιότητα και ο κανόνας των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.

ΙΙΙ. Έρευνα της αρμοδιότητας.

§ 11. Η καθ’ ύλην αρμοδιότητα.

Ι. Κανόνες καθορισμού της καθ’ ύλην αρμοδιότητας.

1. Συνήθης και εξαιρετική αρμοδιότητα.

2. Προσδιορισμός της αξίας του αντικειμένου της δίκης.

ΙΙ. Καθ’ ύλην αρμοδιότητα των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων.

1. Ειρηνοδικείο.

2. Μονομελές πρωτοδικείο.

3. Πολυμελές πρωτοδικείο.

ΙΙΙ. Καθ’ ύλην αρμοδιότητα των υπόλοιπων πολιτικών δικαστηρίων.

IV. Ειδικότερα: Η πιλοτική δίκη ενώπιων των πολιτικών δικαστηρίων.

§ 12. Η κατά τόπον αρμοδιότητα.

Ι. Διακρίσεις.

ΙΙ. Η γενική δωσιδικία.

1. Η κατοικία ή διαμονή του εναγόμενου φυσικού προσώπου.

2. Η έδρα του εναγόμενου νομικού προσώπου.

ΙΙΙ. Αποκλειστικές ειδικές δωσιδικίες.

1. Δωσιδικία των εταιρικών διαφορών (forum societatis).

2. Δωσιδικία διαχειρίσεως ύστερα από δικαστική εντολή (fo­rum gestae administrationis ex decreto judicis).

3. Δωσιδικία του ακινήτου (forum rei sitae).

4. Δωσιδικία της κληρονομίας (forum hereditatis).

5. Δωσιδικία της συνάφειας (forum connexitatis).

IV. Συντρέχουσες ειδικές δωσιδικίες.

1. Δωσιδικία της δικαιοπραξίας (forum negotii).

2. Δωσιδικία της αδικοπραξίας.

3. Δωσιδικία της διαχειρίσεως χωρίς δικαστική εντολή (forum gestae administrationis ex causis variis.

4. Δωσιδικία της ταυτότητας του δικαίου (forum continentiae causarum).

5. Δωσιδικία των γαμικών διαφορών (forum matrimonii).

6. Δωσιδικία της περιουσίας.

7. Δωσιδικία της μακρότερης διαμονής.

8. Η δωσιδικία των αυτοκινητικών διαφορών (καταργήθηκε).

9. Η ειδική δωσιδικία διατροφών.

V. Παρέκταση της αρμοδιότητας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ

ΤΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ

§ 13. Η δίκη ως έννομη σχέση.

Ι. Δικαστήριο και διάδικοι ως υποκείμενα της έννομης σχέσεως της δίκης.

ΙΙ. Η αρχή του νόμιμου δικαστή.

§ 14. Οι διάδικοι.

Ι. Έννοια και ικανότητα του διαδίκου.

1. Έννοια.

2. Ικανότητα διαδίκου.

3. Ενώσεις προσώπων χωρίς νομική προσωπικότητα.

ΙΙ. Ισότητα των διαδίκων.

1. Έννοια.

2. Περιεχόμενο.

ΙΙΙ. Ικανότητα δικαστικής παραστάσεως.

1. Έννοια.

2. Διακρίσεις.

3. Εκπροσώπηση των ανικάνων.

4. Εκπροσώπηση των νομικών προσώπων.

5. Έλεγχος της ικανότητας προς δικαστική παράσταση.

IV. Δικαστική πληρεξουσιότητα.

1. Έννοια.

2. Χορήγηση της πληρεξουσιότητας.

3. Παύση της πληρεξουσιότητας.

4. Έλεγχος της πληρεξουσιότητας.

5. Ο δικαστικός πληρεξούσιος ως αντίκλητος.

V. Η νομιμοποίηση.

1. Έννοια και νομική φύση.

2. Κανονική και κατ’ εξαίρεση νομιμοποίηση.

3. Πλαγιαστική αγωγή.

VI. Το έννομο συμφέρον.

1. Έννοια και λειτουργία.

2. Τα αναγκαία στοιχεία.

§ 15. Η πλειονότητα των διαδίκων.

Ι. Έννοια και είδη της ομοδικίας.

ΙΙ. Η απλή ομοδικία.

1. Η δομή της απλής ομοδικίας.

2. Περιπτώσεις απλής ομοδικίας.

3. Συνέπειες της απλής ομοδικίας.

ΙΙΙ. Η αναγκαία ομοδικία.

1. Η δομή της αναγκαίας ομοδικίας.

2. Περιπτώσεις αναγκαίας ομοδικίας.

3. Συνέπειες της αναγκαίας ομοδικίας.

§ 16. Η συμμετοχή τρίτων στη δίκη.

I. Έννοια και διακρίσεις της παρεμβάσεως τρίτων.

II. Η κύρια παρέμβαση.

1. Έννοια και νομική φύση.

2. Προϋποθέσεις της κύριας παρεμβάσεως.

3. Άσκηση και συνέπειες της κύριας παρεμβάσεως.

III. Πρόσθετη παρέμβαση.

1. Έννοια και είδη.

2. Προϋποθέσεις της πρόσθετης παρεμβάσεως.

3. Άσκηση και συνέπειες της πρόσθετης παρεμβάσεως.

ΙV. Προσεπίκληση.

1. Έννοια και είδη.

2. Άσκηση και συνέπειες.

V. Ανακοίνωση της δίκης.

1. Έννοια και προϋποθέσεις.

2. Άσκηση και συνέπειες.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ

ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ

§ 17. Οι διαδικαστικές προϋποθέσεις και το αντικείμενο της δίκης.

I. Οι διαδικαστικές προϋποθέσεις.

1. Έννοια και διακρίσεις.

2. Έλεγχος.

3. Τα διαδικαστικά κωλύματα.

II. Το αντικείμενο της δίκης.

1. Έννοια και σημασία.

2. Η θεωρητική συζήτηση.

§ 18. Η αγωγή.

I. Έννοια και διακρίσεις.

II. Η αναγνωριστική αγωγή.

1. Έννοια και αντικείμενο.

2. Προϋποθέσεις και μορφές αναγνωριστικής αγωγής.

3. Συνέπειες της ασκήσεως αναγνωριστικής αγωγής.

III. Η καταψηφιστική αγωγή.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Οι συνέπειες της ασκήσεως καταψηφιστικής αγωγής.

3. Η ωρίμανση της αξιώσεως και οι εξαιρέσεις της.

ΙV. Η διαπλαστική αγωγή.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Γνωρίσματα της διαπλαστικής αγωγής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ

ΟΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

§ 19. Έννοια και λειτουργία των θεμελιωδών δικονομικών αρχών.

1. Έννοια.

2. Διακρίσεις.

§ 20. Θεμελιώδεις δικονομικές αρχές που αφορούν τη δίκη.

I. Η αρχή της διαθέσεως.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Έκταση της αρχής.

II. Η αρχή της συζητήσεως.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Έκταση της αρχής.

§ 21. Θεμελιώδεις δικονομικές αρχές που αφορούν τη διαδικασία.

I. Η αρχή της πρωτοβουλίας των διαδίκων.

II. Η αρχή της συγκεντρώσεως.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Έκταση της αρχής.

3. Εξαιρέσεις.

4. Το ισχύον νομοθετικό καθεστώς κατά το ν. 4335/2015.

III. Η αρχή της δημοσιότητας.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Έκταση της αρχής.

ΙV. Η αρχή της προφορικότητας και της έγγραφης διεξαγωγής της διαδικασίας.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Έκταση της αρχής.

V. Η αρχή τηρήσεως της προδικασίας.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Έκταση της αρχής.

VΙ. Η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Έκταση της αρχής.

VΙI. Αρχή της καλόπιστης διεξαγωγής της δίκης.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Κυρώσεις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ

ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

§ 22. Έννοια και ρύθμιση των διαδικαστικών πράξεων.

I. Έννοια και διακρίσεις.

1. Η έννοια και η σημασία των διαδικαστικών πράξεων.

2. Είδη διαδικαστικών πράξεων.

II. Η ρύθμιση των διαδικαστικών πράξεων.

1. Προϋποθέσεις του κύρους.

2. Ανατροπή διαδικαστικών πράξεων.

3. Ελαττώματα βουλήσεως των διαδικαστικών πράξεων.

4. Η έγγραφη αποτύπωση των διαδικαστικών πράξεων.

§ 23. Οι δικονομικές συμβάσεις.

§ 24. Η δικονομική ακυρότητα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ

ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ – ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ

§ 25. Έννοια, διαδικασία, τόπος και τρόπος επιδόσεως.

§ 26. Είδη, διακρίσεις και εναλλακτικοί τρόποι επιδόσεως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ

ΧΡΟΝΟΣ ΑΣΚΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ

§ 27. Προθεσμίες.

§ 28. Επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ

ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

§ 29. Άσκηση της αγωγής.

Ι. Τρόπος ασκήσεως της αγωγής.

ΙΙ. Περιεχόμενο της αγωγής.

1. Η ιστορική βάση της αγωγής.

2. Άλλα υποχρεωτικά στοιχεία της αγωγής.

3. Μη υποχρεωτικό / δυνητικό περιεχόμενο.

§ 30. Συνέπειες της ασκήσεως της αγωγής.

Ι. Είδη των συνεπειών της ασκήσεως της αγωγής.

ΙΙ. Οι δικονομικές συνέπειες της ασκήσεως της αγωγής.

1. Αμετάβλητο δικαιοδοσίας και αρμοδιότητας.

2. Προτίμηση μεταξύ των περισσότερων αρμόδιων δικαστηρίων.

ΙΙΙ. Ειδικώς, η επέλευση της εκκρεμοδικίας.

1. Έννοια και νομική φύση.

2. Προϋποθέσεις.

IV. Αμετάβλητο της βάσεως και του αιτήματος της αγωγής.

1. Αμετάβλητο της βάσεως της αγωγής.

2. Αμετάβλητο του αιτήματος της αγωγής.

V. Οι ουσιαστικές συνέπειες της ασκήσεως της αγωγής.

§ 31. Αντικειμενική σώρευση αγωγών.

Ι. Έννοια και περιεχόμενο.

ΙΙ. Προϋποθέσεις.

ΙΙΙ. Η επικουρική σώρευση αγωγών.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Προϋποθέσεις.

§ 32. Η διάθεση του επιδίκου αντικειμένου.

Ι. Έννοια.

ΙΙ. Η δικονομική σημασία της μεταβιβάσεως του επιδίκου.

§ 33. Εισαγωγή της αγωγής προς συζήτηση.

Ι. Προπαρασκευαστικές πράξεις.

1. Η εγγραφή στο πινάκιο.

2. Κλήτευση του εναγομένου.

ΙΙ. Πρόσθετες διατυπώσεις για τη συζήτηση.

1. Διατυπώσεις φορολογικού χαρακτήρα.

2. Ειδικώς, η εγγραφή της αγωγής στα βιβλία διεκδικήσεων.

ΙΙΙ. Απόπειρα διευθετήσεως της διαφοράς.

§ 34. H Διαμεσολάβηση.

Ι. Νόμος 3898/2010.

ΙΙ. Νόμος 4055/2012.

ΙΙΙ. Η νομοθετική ρύθμιση μέχρι το ν. 4512/2018.

IV. Νόμος 4512/2018.

V. Νόμος 4640/2019.

VI. Αναστολή Παραγραφής και Προθεσμιών.

VII. Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία Διαμεσολαβήσεως.

VIII. Πρακτικό Διαμεσολαβήσεως.

ΙΧ. Νομική Φύση της Ρήτρας Διαμεσολαβήσεως.

Χ. Δικονομικές Συνέπειες.

ΧΙ. Νόμος 4640/2019 άρθρο 7 § 5.

ΧΙΙ. Ρήτρα/Συμφωνία διεξαγωγής Διαμεσολαβήσεως.

§ 35. Η συζήτηση στο ακροατήριο.

Ι. Έννοια και διεξαγωγή της συζητήσεως.

ΙΙ. Η τακτική διαδικασία στα πρωτοβάθμια δικαστήρια με βάση το ν. 4335/2015.

ΙΙΙ. Οι προδικαστικές ενέργειες του δικαστηρίου.

ΙV. Η προαπόδειξη και η απορρέουσα από το άρθρο 107 ΚΠολΔ

εξουσία του δικαστηρίου για τη διεξαγωγή αποδείξεως.

V. Ειδικότερα: η διαταγή επανάληψης της συζήτησης για τη

διεξαγωγή αποδείξεων.

VI. Η συμπλήρωση των τυπικών ελλείψεων.

VII. Η ερημοδικία του διαδίκου. Η επανάληψη της συζητήσεως.

VIΙI. Η ματαίωση της συζητήσεως. Η επανάληψη της συζητήσεως.

ΙΧ. Η αναβολή και αναστολή της συζητήσεως. Η επανάληψη της συζητήσεως.

Χ. Η επανάληψη της συζητήσεως. Η επανάληψη της συζητήσεως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΔΕΚΑΤΟ

Η ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ

§ 36. Η απάντηση στην αγωγή.

Ι. Έννοια και διακρίσεις.

ΙΙ. Ειδικώς, η άρνηση της αγωγής.

1. Έννοια και περιεχόμενο.

2. Έλλειψη αρνήσεως.

§ 37. Η κατ’ ένσταση άμυνα.

Ι. Έννοια και περιεχόμενο.

ΙΙ. Διακρίσεις της κατ’ ένσταση άμυνας.

1. Ισχυρισμοί περί ανυπαρξίας του δικαιώματος.

2. Ισχυρισμοί περί αδυναμίας ασκήσεως του δικαιώματος.

3. Ισχυρισμοί περί διαπλάσεως του δικαιώματος.

4. Οι διακρίσεις των ενστάσεων και οι κανόνες που ισχύουν στις ενστάσεις με βάση την κρατούσα θεωρία του αστικού δι­­κονομικού δικαίου.

§ 38. Η ανταγωγή.

Ι. Έννοια και προϋποθέσεις.

ΙΙ. Άσκηση της ανταγωγής.

1. Χρόνος και τρόπος ασκήσεως.

2. Επικουρική ανταγωγή.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΩΔΕΚΑΤΟ

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ

§ 39. Διακοπή και επανάληψη της δίκης.

Ι. Έννοια.

ΙΙ. Λόγοι διακοπής της δίκης.

ΙΙΙ. Επέλευση της διακοπής και συνέπειές της.

1. Επέλευση της διακοπής της δίκης.

2. Συνέπειες της διακοπής.

IV. Επανάληψη της δίκης.

§ 40. Κατάργηση και περάτωση της δίκης.

Ι. Τρόποι καταργήσεως της δίκης.

ΙΙ. Ο δικαστικός συμβιβασμός.

1. Έννοια και νομική φύση.

2. Τρόπος καταρτίσεως και συνέπειες του δικαστικού συμβιβασμού.

3. Ελαττώματα του δικαστικού συμβιβασμού.

ΙΙΙ. Παραίτηση από την αγωγή.

1. Έννοια και διακρίσεις.

2. Ανάκληση της αγωγής.

3. Παραίτηση από το δικαίωμα.

ΙV. Αποδοχή της αγωγής.

§ 41. Παρεμπίπτοντα.

Ι. Έννοια και διακρίσεις.

ΙΙ. Η παρεμπίπτουσα αγωγή.

1. Έννοια και διακρίσεις.

2. Άσκηση και εκδίκαση.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ ΤΡΙΤΟ

Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

§ 42. Η έκδοση της δικαστικής αποφάσεως.

Ι. Έννοια και φύση της δικαστικής αποφάσεως.

ΙΙ. Έκδοση, δημοσίευση και περιεχόμενο της δικαστικής απoφά­σεως.

1. Η υπόσταση της δικαστικής αποφάσεως.

2. Η ανυπαρξία της δικαστικής αποφάσεως.

ΙΙΙ. Είδη δικαστικών αποφάσεων.

1. Διακρίσεις δικαστικών αποφάσεων.

2. Οριστικές και μη οριστικές αποφάσεις.

ΙV. Συνέπειες των δικαστικών αποφάσεων.

1. Οι κύριες συνέπειες της αποφάσεως.

2. Οι δευτερεύουσες συνέπειες της αποφάσεως.

3. Η αποδεικτική δύναμη της αποφάσεως.

§ 43. Διόρθωση και ερμηνεία των δικαστικών αποφάσεων.

Ι. Έννοια και λειτουργία.

ΙΙ. Οι προϋποθέσεις της διορθώσεως και ερμηνείας.

1. Η αίτηση διορθώσεως της αποφάσεως.

2. Η αίτηση ερμηνείας της αποφάσεως.

ΙΙΙ. Διαδικασία.

§ 44. Το δεδικασμένο των δικαστικών αποφάσεων.

Ι. Έννοια και νομική φύση.

ΙΙ. Οι λειτουργίες του δεδικασμένου.

α. Η αρνητική λειτουργία.

β. Η θετική λειτουργία.

ΙΙΙ. Έκταση, υποκειμενικά όρια και αντικειμενικά όρια του δεδικασμένου.

1. Αντικείμενο του δεδικασμένου.

2. Ουσιαστικό και δικονομικό ζήτημα.

3. Προϋποθέσεις.

4. Η «ταυτότητα» ως κρίσιμο προσδιοριστικό κριτήριο των υποκειμενικών και αντικειμενικών ορίων του δεδικασμένου.

IV. Επιλεκτική, χαρακτηριστική Νομολογία του Αρείου Πάγου σχε­τικώς με τα αντικειμενικά και τα υποκειμενικά όρια του δεδι­κα­σμένου.

V. Τα υποκειμενικά όρια του δεδικασμένου.

VI. Η επέκταση (των υποκειμενικών ορίων) της ισχύος του δεδικασμένου έναντι τρίτων προσώπων (μη διαδίκων).

VII. Η θεωρία περί τριτενέργειας του δεδικασμένου.

VIII. Χρονικά όρια του Ουσιαστικού Δεδικασμένου.

ΙΧ. Δεδικασμένο για προδικαστικά ζητήματα.

Χ. Δεδικασμένο επί ενστάσεων.

ΧΙ. Δεδικασμένο και Μερική Αγωγή.

ΧΙΙ. Δεδικασμένο και Μεταρρυθμιστική Αγωγή.

ΧΙΙΙ. Δεδικασμένο επί Πιλοτικής Δίκης

ΧΙV. Δεδικασμένο και αλληλεπίδραση μεταξύ αποφάσεων Πολιτικών και Ποινικών Δικαστηρίων.

XV. Δεδικασμένο και αλληλεπίδραση μεταξύ αποφάσεων Πολιτικών και Διοικητικών Δικαστηρίων.

XVI. Δεδικασμένο των αλλοδαπών αποφάσεων.

1. Δικονομική δημόσια τάξη.

2. Ουσιαστική δημόσια τάξη.

ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΡΙΤΗ

ΑΠΟΔΕΙΞΗ

Πρώτος Τίτλος

§ 1. Έννοια και διακρίσεις αποδείξεως.

§ 2. Το δικαίωμα αποδείξεως.

Δεύτερος Τίτλος

§ 3. Μέσα αποδείξεως (γενικά), κανόνες χρήσεως των αποδεικτικών μέ­σων. Συστήματα εκτιμήσεως των αποδείξεων. Μέτρο αποδείξεως.

Τρίτος Τίτλος

§ 4. Ιδιωτικές γνώσεις του δικαστού. Διδάγματα κοινής πείρας.

Τέταρτος Τίτλος

§ 5. Αντικείμενο αποδείξεως.

Πέμπτος Τίτλος

§ 6. Βάρος αποδείξεως.

Έκτος Τίτλος

§ 7. Διαδικασία αποδείξεως.

Έβδομος Τίτλος

§ 8. Τα κατ’ ιδίαν μέσα αποδείξεως. Ομολογία.

§ 9. Τεκμήρια.

§ 10. Αυτοψία.

§ 11. Πραγματογνωμοσύνη.

§ 12. Μάρτυρες.

§ 13. Εξέταση διαδίκων.

§ 14. Όρκος.

§ 15. Έγγραφα.

§ 16. Αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου. Ένορκες βεβαιώσεις.

§ 17. Επίδειξη εγγράφων.

§ 18. Αποδεικτικές ή σχετικές με την απόδειξη συμβάσεις.

§ 19. Απόδειξη ηλεκτρονικού υλικού.

ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΕΤΑΡΤΗ

Τίτλος Πρώτος

Η διαδικασία των μικροδιαφορών.

Τίτλος Δεύτερος

§ 1. Τα Δικαστικά Έξοδα.

Ι. Γενικά.

ΙΙ. Οι κανόνες επιβολής των δικαστικών εξόδων.

ΙΙΙ. Τα δικαστικά έξοδα στις σύνθετες δίκες.

IV. H επιβολή των δικαστικών εξόδων σε άλλες διαδικαστικές

πράξεις.

V. Η επιβολή των δικαστικών εξόδων σε βάρος τρίτων.

VI. Τα αποδοτέα έξοδα.

VIΙ. Η διαδικασία εκκαθάρισης των δικαστικών εξόδων.

§ 2. Η Νομική Βοήθεια.

Ι. Η νομοθετική ρύθμιση.

ΙΙ. Η διαδικασία παροχής της νομικής βοήθειας.

ΙΙΙ. Έκταση και περιεχόμενο της νομικής βοήθειας.

ΙV. Παύση, ανάκληση και περιορισμός της νομικής βοήθειας.

V. Εκκαθάριση και είσπραξη των εξόδων.

VΙ. Πόροι για την παροχή νομικής βοήθειας.

Τύπος περιεχομένου

Κατηγορίες

Προσθήκη στο καλάθιΠροσθήκη στο καλάθι Προσθήκη στη λίστα επιθυμητώνΠροσθήκη στη λίστα επιθυμητών

Σχετικές εκδόσεις

Ι. Κατράς, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, 3η έκδ., 2021
Το παρόν έργο αποτελεί μια πλήρη και συστηματική παρουσίαση κατ’ άρθρο νομολογίας και με την χαρακτηριστική, εύληπτη και λειτουργική δομή του λειτουργεί ως ένα απαραίτητο...
Πολυκώδικας, 10η έκδ., 2021
Σειρά: Σύγχρονη Νομοθεσία, #5
Κυκλοφορεί η νέα έκδοση του Πολυκώδικα στη σειρά Σύγχρονη Νομοθεσία. Περιέχονται πλήρως ενημερωμένοι: • Ποινικός Κώδικας • Κώδικας Ποινικής Δικονομίας • Κώδικας Πολιτικής...
Γ. Διαμαντόπουλος, Αστικό Δικονομικό Δίκαιο & Νομολογιακό Γίγνεσθαι, 2019
Η παρούσα έκδοση αποτελεί το ιδανικό εργαλείο επικαιροποίησης κάθε εγχειριδίου πολιτικής δικονομίας του προϊσχύσαντος δικαίου. Με οδηγό τις θέσεις της νομολογίας, μετά την...
Ι. Μαντζουράνης, Οι θεμελιώδεις δικονομικές αρχές υπό επαναξιολόγηση, 2019
Σειρά: Δημοσιεύματα ΕΠολΔ, #19
Το έναυσμα για τη συγγραφή της παραπάνω μονογραφίας αποτέλεσε μία θέση, που διατυπώθηκε πρόσφατα από τον καθηγητή Dieter Leipold και προκάλεσε ζωηρές συζητήσεις στη Γερμανία:...
Γ. Τσάκνη, Η διοίκηση της δικαιοσύνης, 2019
Σειρά: Δημοσιεύματα ΕΠολΔ, #20
Το ανά χείρας έργο αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική προσέγγιση της διοίκησης της δικαιοσύνης από δικαιοσυγκριτική άποψη. Το εν λόγω ζήτημα πάντα αποτελεί ένα κεντρικό...